YELLOW EYES "The Desert Mourns" EP

Yellow Eyes

The Desert Mourns EP

2014 | Sibir Records

Μιας και αναφέραμε πριν τη συμμετοχή του W.S. στους Yellow Eyes ας πούμε δύο πράγματα για το The Desert Mourns EP τους που κυκλοφόρησε προ διετίας. Αυτό περιέχει, λοιπόν, δύο τραγούδια που δύσκολα ξεχωρίζει κανείς κάποιο ως πιο αγαπημένο. Ίσως η ομώνυμη σύνθεση να είναι λίγο πιο εντυπωσιακή μα και το One Rock for the Wild Dog είναι μια απαράμιλλη ηχητική συναισθηματική απόγνωση.

USTALOST "The Spoor of Vipers"

Ustalost

The Spoor of Vipers

2016 | Sibir Records

O Will Skarstad (επίσης στους Yellow Eyes) κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες το ντεμπούτο του ως one-man band υπό το προσωνύμιο Ustalost. Το The Spoor of Vipers είναι ένα τρομερό άλμπουμ black metal υφής που χωρίζεται σε έξι ισοδύναμες συνθέσεις. Ο Skarstad βασίζεται περισσότερο στο συναίσθημα και στην ψυχή του είδους γι’ αυτό και διαπρέπει στη συκεκριμένη κυκλοφορία.

DARK CIRCLES / ABSTRACTER s/t split

Dark Circles / Abstracter

Dark Circles / Abstracter split

2016 | Halo of Flies

Οι Dark Circles πιθανότατα είναι η πιο ενδιαφέρουσα μπάντα (μέσα στα ξεχειλωμένα όρια του hardcore) του Καναδά μετά τη διάλυση των ημίθεων Cursed. Ξεβράζουν ένα μουσικό ντελίριο όπου το black metal, το crust, το punk συνδυάζονται με μοναδικό τρόπο και με απίστευτη φυσικότητα. Με ευκολία επικρατούν απέναντι στην πλευρά των Abstracter οι οποίοι συμμετέχουν με δύο (αντί τεσσάρων) στο φετινό μεταξύ τους split. Είχα μιλήσει πρόσφατα για τους Abstracter και είπα πως δεν τους θεωρώ τίποτα σπουδαίο. Συνεχίζω να έχω την ίδια γνώμη αν και το Barathrum είναι ένα πολύ δυνατό εκφραστικά τραγούδι.

IGGY POP "Post Pop Depression"

Iggy Pop 

Post Pop Depression

2016| Caroline International, Loma Vista

Δύο φορές άκουσα το συγκεκριμένο χωρίς να δίνω ιδιαίτερη βάση κατά την ακρόασή του. Οπότε η τελική κρίση μου αναμένεται γιατί τώρα το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ενδιαφέρθηκα κάπως μόνο για το δεύτερο μισό του Paraguay. Κάποιος πρέπει να υπενθυμίσει στον Homme ότι είναι σπουδαίος κιθαρίστας.

GATTACA s/t

Gattaca

Gattaca

2015 | Contraszt! Records, Music for Liberation, Halo of Flies

Ένα σοβαρό άλμπουμ που διατίθεται δωρεάν μέσα από τη bandcamp σελίδα της μπάντας είναι το περσινό full-length των Τσέχων Gattaca. Hardcore, punk, crust και black metal μελωδίες σε ένα LP έξι μόλις σύντομων συνθέσεων. Οι στίχοι και οι τίτλοι είναι στη μητρική γλώσσα της μπάντας αλλά παίζει και η αγγλική μετάφραση για όποιον εξετάζει πράγματα πέρα του ηχητικού. Βίαιο, ακραίο και συνάμα λυτρωτικό. Μούρλια δηλαδή.

ATRAMENT "Eternal Downfall"

Atrament

Eternal Downfall

2016 | Sentient Ruin Laboratories

Κατευθυνόμαστε προς Oakland μεριά, εκεί που κατοικοεδρεύουν οι Atrament, μια σχετικά νεοσύστατη μπάντα, οι οποίοι μόλις κυκλοφόρησαν το Eternal Downfall. Έντεκα τραγούδια d-beat και death metal με λιγοστές black metal εκρήξεις δίχως φυσικά να έχουν το απαραίτητο ψύχος του είδους. Το μονότονο drumming όμως και η θερμή παραγωγή του ήχου τους συνθέτουν ένα όμορφο δισκάκι γενικά. Το ότι δεν πλατιάζουν είναι ένα συν στο όλο άκουσμα.

CHURCH OF MISERY "And Then There Were None..."

Church of Misery

And Then There Were None...

2016 | Rise Above Records

Αξιόλογη είναι η καινούργια κυκλοφορία των Church of Misery όπου οι συνθέσεις είναι πραγματικά καλές στιγμές του doom/heavy είδους. Στα συν το guest appearance σπουδαίων μουσικών με τον Scott Carlson να ξεχωρίζει στον ρόλο τραγουδιστή/στιχουργού. Λίγο όμως το ότι δεν ψήνομαι και πολύ για τέτοια μουσική πλέον, λίγο το ότι το cvlt φαίνεσθαι της μπάντας έχει προ πολλού ξεθωριάσει, δε νομίζω ότι θα ακούσω το And Then There Were None… παραπάνω φορές απ’ όσες το έχω ήδη ακούσει.

ORANSSI PAZUZU "Värähtelijä"

Oranssi Pazuzu 

Värähtelijä

2016 | Svart Records

Ίδιας ιδιοσυγκρασίας και κράσης με αυτή των Αluk Τodolo είναι οι μοναδικοί Φινλανδοί Oranssi Pazuzu που στο φετινό Värähtelijä ακολουθούν μια παρόμοια υπναγωγική λογική με το άλμπουμ-προπομπό Valonielu. Αν και θα προτιμούσα την ύπαρξη κάποιων παλιότερων βίαιων black metal ξεσπασμάτων, η συνεχής ψυχεδελική τροφοδότηση νοτών με αποζημιώνει διαφορετικά.

ACAB Rocky / Molly Drag / Nutrients / Fathers / Fantasy Creeps / Cozy Cove

Πάμε να μιλήσουμε λίγο για κάποιες μουσικές που άκουσα πρόσφατα τσεκάροντας το Weird Canada blog. Δεν χρειάζεται να αναφέρω την καταγωγή καμιάς μπάντας, έτσι;

Ήπιων τόνων, όμορφο και συναισθηματικό lo-fi παίζουν αμφότεροι οι ACAB Rocky και οι Molly Drag στο split που κυκλοφόρησαν το προηγούμενο έτος. Ο καθείς μοιράζεται δύο τραγούδια σε μια κυκλοφορία που το ύφος των μπαντών είναι τόσο συγγενικό που μόλις μετά βίας μπόρεσα να ξεχωρίσω λίγο περισσότερο την πλευρά των MD.

Κάτι μεταξύ shoegaze και μιας αδύναμης dream pop παίζουν οι Nutrients στο Drag On. EP υποθέτω μιας και τα τραγούδια είναι μόλις πέντε και σύντομα. Η μεθοδολογία που ακολουθεί η μπάντα στο να ταξινομήσει τις ιδέες της είναι θεοβάρετη εώς θανάτου. Μην τους ακούσετε ποτέ.

Η Live @ the Vibrafusion Lab κυκλοφορία των Fathers ζέχνει τη μπόχα ενός 80’s bootleg. Αγνοούσα πλήρως την ύπαρξη της μπάντας αυτής η οποία φαίνεται ότι μοναδικό σκοπό έχει να παίξει το τίμιο punk/HC που διδάχτηκε από μεγαθήρια της σκηνής του παρελθόντος. Άξιοι μόνο και μόνο γιατί άκουσα πάνω από τρεις φορές το δισκάκι και δεν αντέχω τα live albums ούτε με σφαίρες.

Ώπα!, εδώ έχουμε μια μικρή αποκάλυψη. Ή μια τραβηγμένη-από-τα-μαλλιά-ρέπλικα των μεγάλων early Sabbath. Οι Fantasy Creeps πίνουν νερό στο όνομα της μεγαλύτερης heavy-everything μπάντας που υπήρξε ποτέ, και με ένα demo που ενστερνίζεται την αισθητική μιας πολύ πρώιμης 70’s ηχογράφησης, ρίχνουν στη φόρα το Sludge mini-album τους καλώντας όλους τους μερακλήδες της φάσης να “πάρουν μια αυτιά”.

Alternative, lo-fi, pop, ότι να ‘ναι φάση από τους Cozy Cove στο Big Green Monster. Εκεί που περιμένεις ότι πάλι κάποιος πειραγμένος άρχιζε να πειραματίζεται σου σκάνε αναπάντεχες μελωδίες όπως αυτή του My Brother Took My Toy και μένεις άφωνος. Θα καταλήξεις να αισθανθείς μέχρι και τον surf rock απόηχο (βλ. Go Away) δίχως να καλυφθείς ολοκληρωτικά βεβαίως. Κάτι μεταξύ διάνοιας και ηλιθιότητας.

ROTTING CHRIST "Rituals"

Rotting Christ

Rituals

2016 | Season of Mist

Αρκούντως διασκεδαστικό και πιθανών ότι καλύτερο έχω ακούσει μετά το A Dead Poem του 1997 είναι το νέο άλμπουμ των συμπατριωτών μας Rotting Christ. Κλισαδούρες τύπου “δεήσεις μαυροσέλιδων γριμορίων” σαφώς και δεν θα μπορούσαν να λείπουν αλλά όταν μπλέκουν με την ποίηση του Μπωντλαίρ, κάτι που μέχρι και η θεότητα που ακούει στο όνομα Diamanda Galas έχει προλάβει να εκμεταλλευτεί, ένα Πάτερ ἡμῶν για το έτσι της φάσης, σανσκριτικά, Αιγυπτιακά, και ω!, μια διασκευή στους αείμνηστους Aphrodite’s Child, τότε κάτι μου λέει ότι τέτοιοι δίσκοι κατ’ ανάγκη βγαίνουν. Φανταστείτε πόσο απάλευτη θεωρώ την 1999-2013 περίοδό τους. Ο ορισμός του βαρετού power chord.