Ye Are Gods
2012 | Svart Records
Πολύ μέτριο το δεύτερο αλμπουμάκι των Sabbath Assembly. Είχα την ελπίδα ότι η συνέχεια του πολύ καλού Restored to One θα έβρισκε την συγκεκριμένη κολλεκτίβα σε πιο ψυχεδελικά θέματα. Εδώ εξ’ αρχής καταλαβαίνουμε το μήνυμα αγάπης που προωθεί το γκρουπ μιας και συνέχεια μας υπενθυμίζει τη λέξη “love”. Όπως επίσης κι αυτή την σούπερ-ουάου ένωση του Χριστού με τον Σατανά, πάντα υπό τις διδαχές του The Process Church of the Final Judgment κινήματος. Το τοπίο του Ye are Gods είναι τίγκα folk-ίζον με συνθέσεις που ουσιαστικά δεν ανατριχιάζουν, δεν διασκεδάζουν, δεν προκαλούν κανένα γαμημένο συναίσθημα. Ανά φάσεις, είναι λες κι ακούς τη Δήμητρα Γαλάνη να τραγουδάει μια νέα της πίπα στα εγγλέζικα. Τέζα βαρεμάρα σου λέω. Έχουν την καλή θέληση να κάνουν ένα τελετουργικό εγχείρημα μα δε μπορώ να συγκινηθώ πλέον με τα βατά τραγουδάκια τους. Κάτι παλεύει να συμβεί σε κομμάτια όπως το And the Clarion Calls αλλά πάλι μένεις με τη μπουκιά στο στόμα. Εδώ έχει μέχρι και “We are the world, we are the children” τραγικότητες. Ο τυπάς που κάνει το κύρηγμα στο Transcendence είναι ο Κώστας Πρέκας, μα τω Θεό! Μέτριο είπα; Ούτε καν. Μέσα στις όλες μομφές που μπορώ να του αποδώσω το Ye are Gods φλερτάρει άνετα με τον δίσκο-μπούρδα της χρονιάς.
