Showing posts with label Belgium. Show all posts
Showing posts with label Belgium. Show all posts

03 August 2018

MOENEN OF XEZBETH "Ancient Spells of Darkness..."

Moenen of Xezbeth
Ancient Spells of Darkness…
2018 | Nuclear War Now! Productions

Αν και ο φίλος που μου πρότεινε αυτό το δισκάκι έλεγε πως μοιάζουν αρκετά με early Samael δεν θα συμφωνήσω ιδιαίτερα. Ναι, το Ancient Spells of Darkness είναι synth-driven black metal και το tempo του δεν βασίζεται σε στανικό blastbeat αλλά ο Morbid Messiah (επίσης στους φανταστικούς Perverted Ceremony) εδώ διαπρέπει τόσο σε όλους τους τομείς που θα ΄ταν κρίμα και άδικο να συγκριθεί με τους Ελβετούς showmen. Στέριο απόθεμα του αυθεντικού αισθήματος, το κακοκάρδισμα του δίσκου πλανεύει σχετικά εύκολα με την κατάμαυρη ψυχή του και τους μισανθρωπιστικούς ήχους του. Η NWN! παραείναι συνεπής σε ότι αφορά την ποιότητα των πραγμάτων.

28 November 2012

LUCIANO BERIO - MIKE PATTON & ICTUS ENSEMBLE "Laborintus II"

Luciano Berio - Mike Patton & Ictus Ensemble
Laborintus II
2012 | Ipecac Recordings

Εδώ ο, προικισμένος με τις φωνές όλων των συμπάντων, Mike Patton συμπράττει μ’ ένα σύνολο διάφορων σολίστ υπό την ονομασία Ictus Ensemble αφηγούμενος το Laborintus II του Luciano Berio. Μην ρωτήσετε λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο γιατί δεν έχω ιδέα. Άλλη μια αγαθοεργία στον πειραματισμό, καθόλου εύχρηστη ακόμα και για άτομα που ακούν μουσική. Κανείς δε γνωρίζει τι διάβολο συμβαίνει μες στο μυαλό του Mike. Το όλο εγχείρημα είναι χωριμένο σε τρία μέρη τα οποία θηρεύουν εν μέρει τα όνειρα σας μιας και η σκοτεινή φύση τους συγκροτείται από μικρά κομμάτια creepy ύφους που ενώνονται μεταξύ τους. Το ωραίο είναι ότι ακούς τον Μιχαλάκη (στην αρχή του Part Two π.χ.) σ’ ένα ρόλο αρσενικής Diamanda Galas. Πάντα γούσταρα να τον βιώσω έτσι. Αλλά και πάλι, διαρκεί πολύ λίγο προτού ξαναχαθούν μες στην αόριστη δομή ενός ενορχηστρωμένου παραμυθιού και μιας πενιχρής free-jazz. Θυμίζει λίγο μια αναλόγως επιζήμια εκδοχή των Fantômas όπου οι τρομπέτες, τα φλάουτα και τα κόντρα μπάσα αντικαθιστούν τα καρτουνίστικα samples, τις ηλεκτρικές κιθάρες και τα εκρηκτικά τύμπανα. Αν έχεις πάρει LSD, ακούγοντας το Laborintus II, θα ταξιδέψεις μες στο αχανές σύμπαν των άστρων και στους πίνακες του William Blake. Εγώ δεν πήρα βέβαια, αλλά κάπως έτσι την ψιλιάζομαι τη φάση.