Showing posts with label Psychedelic Black Metal. Show all posts
Showing posts with label Psychedelic Black Metal. Show all posts

30 September 2018

A FOREST OF STARS "Grave Mounds and Grave Mistakes"

A Forest of Stars
Grave Mounds and Grave Mistakes
2018 | Prophecy Productions

Aυτοί οι πολύζουμοι, ως προς την έκφραση, Βρετανοί συνεχίζουν το σερί κυκλοφοριών που απαιτούν προσεκτικούς ακροατές και επίμονες προσπάθειες για να συλλάβεις το μέγεθος της θεατρικότητας τους. Μια θεατρικότητα ισόποση σε ζόφα και τη folk ορμή που προσφέρει ο lead ρόλος του βιολιού. Η ερμηνεία που σαρκώνει ο Dan Eyre (Mister Curse) παραμένει ίσως το ισχυρό ατού της μπάντας μιας και η φωνή του βρίσκεται πάντα στα όρια της ψύχωσης, πολυχρονεμένη και ηδονική. Κάποια συγκεκριμένα περάσματα όπως π.χ. το τέλος του Precipice Pirouette είναι πιο ατμοσφαιρικά από τα θάμπη ολάκαιρων μουσικών σκηνών. Κλασικά εξαιρετικοί.

26 March 2016

ORANSSI PAZUZU "Värähtelijä"

Oranssi Pazuzu
 
Värähtelijä
2016 | Svart Records

Ίδιας ιδιοσυγκρασίας και κράσης με αυτή των Αluk Τodolo είναι οι μοναδικοί Φινλανδοί Oranssi Pazuzu που στο φετινό Värähtelijä ακολουθούν μια παρόμοια υπναγωγική λογική με το άλμπουμ-προπομπό Valonielu. Αν και θα προτιμούσα την ύπαρξη κάποιων παλιότερων βίαιων black metal ξεσπασμάτων, η συνεχής ψυχεδελική τροφοδότηση νοτών με αποζημιώνει διαφορετικά.

26 November 2011

ORANSSI PAZUZU "Kosmonument"

Oranssi Pazuzu
Kosmonument
2011 | Spinefarm Records

Το black metal είχε και έχει διάφορες εκφάνσεις, προοπτικές και δυναμικές στο σύνολο του. Μια από αυτές είναι το μπόλιασμα ψυχεδελικών στοιχείων μες στην όλη ακρότητα και τη βία. Ας πούμε οι μνημειώδεις Ved Buens Ende ήταν από τις πρώτες μπάντες που όρισαν ένα αρλεκίνικο, ιδιότροπο, μοναδικό και ψυχοτρόπο στυλ μες στον όλο κακό χαμό της μουσικής τους. Οι παρουσιαζόμενοι Oranssi Pazuzu έχουν μια διαφορετική ταυτότητα, μια ξεχωριστή νοοτροπία, όχι τόσο ως προς την προοδευτικότητα, αλλά ως προς το ηχητικό αποτέλεσμα. Θα έπαιρνα όρκο ότι χαιρετούν την κάποτε ένδοξη kraut rock σκηνή και κλέινουν ερωτικά το μάτι σε άλλα υποείδη του metal όπως είναι το doom. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Uusi Olento Nousee το οποίο αρχίζει με κάτι υπέροχες κιθάρες που ακούγονται σαν το βούισμα της μύγας και καταλήγει σε ένα υπέρβαρο, σάπιο και υπερ-heavy θέμα του θανατά. Ένα άλλο αγαπημένο μου τραγούδι από το δίσκο, το Loputon Tuntematon περιέχει ένα φανταστικό black metal riff πάνω από το οποίο σκάει μια ακόμα πιο φανταστική, θλιμμένη μελωδία. Όλα απογειώνονται. Η μουσική τους ανά φάσεις είναι επική στο μέγιστο βαθμό. Επική, εννοώντας την αυτοκρατορική διάθεση και το απόκοσμο feeling που μας χάρισαν μπάντες σαν τους Emperor του πρώτου άλμπουμ. Το ψυχρό mood επίσης είναι χαρακτηριστικό στοιχείο των ήχων τους. Εν συνοψία, το Kosmonument είναι ένας εκ των κορυφαίων δίσκων της προηγούμενης χρονιάς από μια σκηνή που (πλην εξαιρέσεων όπως Thergothon, Demilich, Demigod) συνήθιζα να βρίζω. Το χειρότερο είναι ότι μες στην ίδια χρονια μια επίσης Φινλανδική μπάντα κυκλοφόρησε έναν ακόμα καλύτερο δίσκο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που θα πούμε αργότερα.