FLUTE & VOICE "Imaginations of Light"

Flute & Voice 

Imaginations of Light

1971 | Pilz

Δημιουργημένο από το γερμανικό ντουέτο των Hans Reffert και Hans Brandeis (πολυοργανοπαίχτες αμφότεροι) το minimal αυτό δισκάκι ικανοποιεί τις εκάστοτε folk και ambient ορέξεις μου. Από τα πολύ ωραία παλιά που ανακαλύφθηκαν μες στο έτος.

THE SOFT MOON "Feel" single

The Soft Moon

Feel 7"

2014 | Independent

Οι The Soft Moon είναι μεγάλη μπαντάρα. Ή έτυχε απλώς να μου κάτσουν εμένα τόσο καλά. Ευχαριστώ τον Θεοδόση που μου πρότεινε να τους τσεκάρω. Το Feel sinle τους περιέχει το ομώνυμο track συν το Hunger. Μ’ αρέσουν και τα δύο πάρα πολύ αν και ποτέ δεν είναι αρκετά δύο μόνο τραγούδια. Ο αέρας που μύρισα σ’ αυτά ήταν New Order-ικός οπότε με σκλάβωσαν (ξανά) ψιλο-αυτόματα.

FÖLLAKZOID "II"

Föllakzoid

II

2013 | Sacred Bones Records

Εδώ η φράση «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου» γίνεται «λίγο stoner, λίγο psych και το μπάφο μου». Οι πρόσφατοι οπαδοί των παραπάνω ιδιωμάτων ίσως κάνουν λίγη χαρά. Η αλήθεια όμως είναι πως το II των Föllakzoid κινείται σε μια χρυσή μετριότητα μινιμαλισμού που συμπληρώνεται με την ηχητική παρέμβαση από space samples. Είναι πιθανών τύποι που μεγάλωσαν ακούγοντας Monster Magnet και κάθε Jalamanta του stoner και στη συνέχεια τους προέκυψε το kraut rock και οι μαγικοί μανιταρο-πλανήτες μέσω αυτών. Διεσπαρμένα φωνητικά-απαγγελιές, το λιτό lead-άκι της φουλ πεταλιασμένης κιθάρας, τύμπανα που ταλανίζουν εσαεί τον ίδιο ρυθμό μες στο κάθε γαμημένο τραγούδι και το χασμουρητό πάει σύννεφο. Αν αυτή η μουσική υποτίθεται ότι είναι επεκτεινόμενη κι έχει χώρο εμπνευσμένης ανάπτυξης, τότε καλύτερα ας κάψω όλα τα Gong albums που έχω αγοράσει αυθεντικά. Και, μα τω Δία!, έλεος πια με αυτή τη συγκεκριμένη, επηρμένη ρετρολαγνεία. Κρίμα για την Sacred Bones.

KU "Feathers"

KU

Feathers

2013 | Inner Ear

Το Feathers είναι το πρώτο studio άλμπουμ του Δημήτρη Παπαδάτου, ενός καλλιτέχνη που -απ’ όσα διαβάζουμε στην bandcamp σελίδα της Inner Ear– έχει συνεργαστεί με μια πλειάδα τοπικών μουσικών σαν τους Baby Guru, The Boy κ.α. Το βιογραφικό σημείωμα που παίζει online για πάρτυ του τα εξηγεί όλα μια χαρά. Η μουσική του είναι το σημείο όπου η ηλεκτρονική μουσική συναντά την οργανική χροιά και την chill-αρισμένη διάθεση μέσω καλαίσθητων pop μελωδιών. Προς έκπληξη μου βρήκα ξανα-μελωποιημένο το Jerusalem του σπουδαίου William Blake σε μια αντικειμενικά πανέμορφη εκτέλεση, ποίημα που 15 χρόνια πριν μελωποίησε και ο Bruce Dickinson στον καλύτερο δίσκο της καριέρας του. Μεσμερισμοί όπως αυτοί του In Certain Amounts of Sun μπλέκουν το σκοτάδι των Dead Can Dance με την ψυχεδέλεια και καταλήγουν σε ένα λουπαρισμένο trip, στοιχεία που γενικά συναντιούνται κατά τη ροή του δίσκου. Το Feathers κυκλοφορεί σε βινύλιο μέσω της Inner Ear. Στηρίξτε το.