Atra Mors
2012 | Profound Lore Records
Το δημιουργικό κενό των Evoken είναι μορφικής προέλευσης και υπήρχε ανέκαθεν. Συναντιόταν πάνω σε διάφορους τύπους έκφρασης, στην σιωπή, στο σκοτάδι, τον τρόμο και την αγωνία. Όταν ο John Paradiso βρυχάται «I have come…», είμαστε σίγουροι πως το εννοεί. Πέντε χρόνια απουσίας ήταν αρκετά για να σχηματοποιήσουν τα άδεια ορχηστρικά θέματα τους άλλωστε. Η λέξη “άδεια” χρησιμοποιείται εδώ για να δηλώσει το νιχιλιστικό αίσθημα της (καλλιτεχνικής) ταπείνωσης που απλόχερα προσφέρουν αυτοί οι παλαίμαχοι Αμερικάνοι. Έμμεσα, δηλώνεται και ο ρυθμός του παλμού τους, οι κοφτές ανάσες που χρειάζονται για να βιώσεις αυτήν την εμπειρία. Όλα κυλούν αργά εδώ. Αργά και σταθερά. Οι τύποι μοχλεύουν τον ίδιο τον θάνατο. Δανείζονται όλα τα σάπια στοιχεία ενός ερημωμένου doom/death ιδιώματος και επιστρέφουν μόνο ψόφο. Τα πάντα δείχνουν να μαραίνονται πάνω σε άθλια ερείπια μιας στείρας γης. Κι όμως, οι Evoken επικαλούνται το συναίσθημα πάνω απ’ όλα. Έτσι, σε τραγούδια όπως τα Descent Into Chaotic Dream και Grim Eloquence φροντίζουν να σε ξεπετσιάσουν δεόντως μέσω λυτρωτικών μελωδιών. Με την πρώτη ακρόαση σου δίνεται η εντύπωση πως έχει παίξει λίγο περισσότερος πειραματισμός. Όμως η αλήθεια είναι ότι η φανταστική αυτή μπάντα συνεχίζει τον θρήνο ακριβώς απ’ το σημείο που είχε σταματήσει. Κι αν υπάρξουν κάποιες στιγμές που τα πράγματα εδώ μέσα σας φάνουν ολίγον τι φωτεινότερα, μην ξεγελαστείτε και εκθέσετε τους εαυτούς σας για ώρα στο ορχηστρικό μούδιασμα του γκρουπ. Θα καταλήξετε τυφλωμένοι και μουχροί. Γι’ αυτούς που έχουν μονοιάσει με το Μαύρο λοιπόν…
