BLOOD CEREMONY "The Eldritch Dark"

Blood Ceremony

The Eldritch Dark

2013 | Rise Above Records

Οι Blood Ceremony είναι μια Καναδέζικη μπάντα που έχει κυκλοφορήσει δύο εξαιρετικούς δίσκους με το ομώνυμο ντεμούτο τους να ξεχωρίζει για την αμεσότητά του και την παγίωση του trademark ήχου τους. Ένας ήχος που δανείζεται εξίσου απ’ τους Black Sabbath των 70s και τους Jethro Tull της ίδιας δεκαετίας το σκοτάδι και τη μυσταγωγία της rock μουσικής. Οι συγκρίσεις με τις μπάντες που αναφέρθηκαν είναι αναπόφευκτες εφόσον το riffing παραπέμπει ευθέως στο Iommi-κο στυλ παιξίματος ενώ η πολυτάλαντη Alia O’Brien που αναλαμβάνει χρέη performer, παίζει πλήκτρα και φλάουτο θυμίζοντας μια θυληκή Ian Anderson. To The Eldritch Dark είναι ένας τίμιος δίσκος που συνεχίζει πετυχημένα το ύφος της σύγχρονης αυτής μπάντας, του μυστηριακού doom αρχέγονων ετών, τις folk τζούρες, την acid έκφραση μιας περσόνας που δίνει το κάτι διαφορετικό σ’ αυτό το γκρουπ, τις ωραίες μελωδίες και τον έυστοχο συνδυασμό γενικά όσως αναφέρθηκαν. Ενδείκνυται ιδιαίτερα για νοσταλγούς των Coven και τα σχετικά. Άξιοι!

BLOOD CEREMONY "Living with the Ancients"

Blood Ceremony

Living with the Ancients

2011 | Rise Above Records

Να σου μια μπάντα που δεν ζυμώνεται απ’ τις εποχικές διαθεσιμότητες και απαιτήσεις. Ο τίτλος άλλωστε τα λέει όλα: “Ζώντας με τους αρχαίους”! Κατ’ αρχήν, σαν μπάντα, μοιάζουν ειλικρινείς και μ’ ενιαίο σκοπό μιας και τ’ όνομα τους σε συνάρτηση μ’ όλο το μυστικιστικό περίβλημα των εμφανίσεων τους όπως και το ορχηστρικό τους μοτίβο ταιριάζουν απόλυτα. Όλα εδώ μέσα ζεύουν τον vintage αέρα αλλοτινών καιρών. Η χρήση των πλήκτρων και του φλάουτου πάνω απ’ τα doom κιθαριστικά θέματα γεννάει μπάσταρδα μιας Black Sabbath meets Jethro Tull παρτούζας. Επιπλέον, η ιέρεια Jinx Dawson -και επομένως οι θρυλικοί Coven- πνέουν έμπνευση στους σύγχρονους αυτούς retroλάτρες. Το ωραίο όμως με τους Blood Ceremony είναι ότι δεν παπαγαλίζουν τα όσα εξέθρεψαν τα late 60s και τα 70s. Μπορεί να κρατούν ακέραια τα σάπια σημεία της μουσικής τους αλλά όλα παρουσιάζονται υπό το δυνατό φως της Κολάσεως με την Alia O’Brien να τραγουδά σαν άγγελος του Κάτω Κόσμου τα πένθιμα μοιρολόγια του group. Σαν δίσκος είναι μακράν πιο συνοχικός απ’ το ντεμπούτο τους, παρ’ όλα αυτά το ομώνυμο album της μπάντας έκρυβε συνθέσεις ενός “τσικ” ποιοτικότερων στιγμών συν δύο με τρεις ξεκάθαρους ύμνους. Όπως και να’ χει, όσοι γουστάρουν τις μουσικάρες κάτι προγενέστερων δεκαετιών σίγουρα θα εντρυφήσουν στο trip των Blood Ceremony. Για τους υπόλοιπους δεν παύει να είναι ένας ακόμα γαμηστερός δίσκος.