Showing posts with label The Men. Show all posts
Showing posts with label The Men. Show all posts

04 April 2014

THE MEN "Tomorrow's Hits"

The Men
Tomorrow's Hits
2014 | Sacred Bones Records

Τo Tomorrow’s Hits είναι άκρως πετυχημένο σαν τίτλος αν αναλογιστεί κανείς το οξύμωρο της φάσης του. Οι τύποι αυτοί το έχουν πάει τίγκα άλλου το θέμα. Πλέον βουτάνε στην ενέργεια των 50s και 60s και βγάζουν ένα άλμπουμ ανόθευτου rock n’ roll. Σε σχέση με τα δύο προηγούμενά τους, το ευχαριστήθηκα αρκετά στο σύνολό του. Αλλά ποσώς νομίζουν με ενδιαφέρουν πια μιας και οι θολές μέρες του Leave Home αριστουργήματος τους φαίνεται να έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όπως και η διάθεση ανάλογου πειραματισμού.

05 April 2013

THE MEN "New Moon"

The Men
New Moon
2013 | Sacred Bones Records

Δεν ξέρω, περίεργη φάση η συγκεκριμένη μπάντα. Ουδεμία σχέση πάντως έχουν με το γκρουπ που γνώρισα στο φανταστικό εκείνο Leave Home του 2011. Έχουν πάντως σίγουρα εξαρθρώσει τον extreme σκελετό τους όσον αφορά την έκφραση. Το φετινό New Moon αρχίζει με countryside σκηνικό, ακουστικές κιθάρες και γελάδια να βόσκουν. Έσκασα κάποιο χαμόγελο στο Without a Face αλλά και πάλι θα προτιμούσα να έλειπε εκείνη η γαμημένη η φυσαρμόνικα. Ίσως ήμουν εύπιστος ως προς τις προ διετίας προθέσεις της μπάντας μα είναι γεγονός ότι δεν με ικανοποιούν το ίδιο πλέον. Το ίδιο συνέβη και με το προηγούμενο άλμπουμ τους, Open Your Heart, που ήταν επίσης πολύ μέτριο με κάποιες μεμονωμένες στιγμές όπως το εθιστικό ομώνυμο να ξεχωρίζουν. Στο New Moon έχουν πλαισιώσει τις συνθέσεις με συγχορδίες country φύσεως και τα όποια punk ξεσπάσματα (The Brass) δεν συγκλονίζουν ιδιαίτερα. Ίσως στο Electric, με την πρώιμη Nirvana υφή, να γίνονται αρκετά ανεκτοί αλλά αυτό δε φτάνει από μόνο του. Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτό το άλμπουμ είναι κομμάτι δύσκολο να ξαναπαίξει στο στερεοφωνικό μου.

07 December 2011

THE MEN "Leave Home"

The Men
Leave Home
2011 | Sacred Bones Records

Άλλο πάλι τούτο. Οι The Men είναι περιπτωσάρα μπάντας. Εκεί που ακούς τα χαώδη και αδόμητα ηχοτόπια των κιθαριστικών feedbacks σου σκάνε μια Godspeed You! Black Emperor μελωδιάρα με μεστή ατμόσφαιρα και όλα τα συναφή. Στα καπάκια rock n’ roll-ίζουν με αμερικάνικο, εφηβικό τρόπο (απλώς λίγο πιο βαριά). Εν συνεχεία μετατρέπουν το όλο στυλ τους σε ένα Black Cobra meets Kyuss υβρίδιο. Εκεί που γειώνεσαι τελείως όμως είναι όταν ακούς το L.A.D.O.C.H. τραγούδι του άλμπουμ. Πρόκειται για ένα sludge ύμνο που εκθειάζει τη σάπια αντίληψη μπαντών όπως οι τρι-θεοί Eyehategod. Σκισμένα φωνητικά, κιθάρες κουρδισμένες στα Τάρταρα της Κολάσεως, ένας doom ορυμαγδός και ασήκωτα riffs. Πλέον καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά με την πάρτυ τους. Οι The Men είναι βλάκες με την καλή έννοια. Και παρ’ όλα όσα είπα έως τώρα, είναι απλώς μια μπάντα που παίζει σύγχρονο punk με τους δικούς της όρους. Όταν μάλιστα είσαι ικανός να γράψεις τόσο ωραία τραγούδια σαν κι αυτούς, τότε δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα και κανέναν. Και αυτή η μπάντα σαρώνει τα πάντα στο διάβα της. Γιατί έτσι. Γιατί μπορεί.