CHARNEL ALTAR s/t demo

Charnel Altar

Charnel Altar demo

2019 | Independent

Σε αυτό το πρώτο demo οι Charnel Altar δεν περιφρονούν οτιδήποτε θεωρείται ιερό ως προς την ακραία σκηνή. Αντιθέτως ενισχύουν την πτωματίλα με τέσσερα τραγούδια που ζέχνουν νεκρούς ασβούς και αίμα. Η σήψη που προκαλούν οι ασθενικές αυτές συνθέσεις δεν είναι πρωτοφανής αλλά πάντα καταφέρνει να σοκάρει με τον ίδιο τρόπο. Για κάποιον μαγικό λόγο καταφέρνουν να ακούγονται σχετικά εύκολα μέσα στο πηχτό σκοτάδι της μουσικής τους. Τα μέλη τους δεν τα γνωρίζουμε αλλά ανήκουν στην επικίνδυνη σκηνή της Αυστραλίας που τα τελευταία χρόνια μας έχει χαρίσει περίσσια τέτοιες στιγμές οδύνης. Πιθανών να είναι ένα ακόμα project μεταξύ των διάφορων ανίερων μπαντών του εκεί υποστρώματος. Το σίγουρο είναι πως σε ένα ενδεχόμενο full-length θα πρέπει όλοι να έχουμε λάβει τα μέτρα μας.

CONAN "Existential Void Guardian"

Conan

Existential Void Guardian

2018 | Napalm Records

Λασπωμένο doom προσφέρει το Βρετανικό αυτό τρίο. Κάποιοι θα θυμούνται το σούσουρο που δημιούργησαν με το επικών διαστάσεων ντεμπούτο τους (Monnos) και το ακόμα θεϊκότερο ΕΡ που είχε προηγηθεί της κυκλοφορίας του (Horseback Battle Hammer). Στη φετινή τους προσπάθεια δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα πλην μιας ελάχιστης τάσης να ανεβάσουν λίγο το tempo. Στο Paincantation μάλιστα σαματέβουν το πρώτο τους grind (!) τραγούδι. Κατά τ’ άλλα ο χρόνος βυζαίνει το riff αργά και βασανιστικά τριβαλιάζοντας το συμπαγές της φάσης μόνο και μόνο για να φέρει αναδρομικά στη μνήμη κακόχολο, Melvins-ικό sludge. Κατσούφικος όσο και αρχιδάτος δίσκος.

ALICE IN CHAINS "Rainier Fog"

Alice In Chains

Rainier Fog

2018 | BMG

Καθάριο, Cantrell-ικό doom που εγκαινιάστηκε στο (αρχαίο πλέον) Dirt άλμπουμ της μπάντας και που εκτιμάται ως και το σημαντικότερό της από τους περισσότερους οπαδούς. Ο mainman είναι αρκετά θροφανός μες στη νωχελικότητα που τον διακατέχει όσον αφορά το riff. Οι άλλοι ούτως ή άλλως πάντα συνοδευτικοί ήταν, μηδενός εξαιρουμένου, κύριως του μουρμούρη του DuVall που είναι κάτι παραπάνω απο σχολαστικός στον ρόλο του ως υποκατάστατο της πρεζομένης, Staley-ικής χροιάς. Η αλήθεια είναι ότι το Rainier Fog είναι ποιοτικό και καλοπροαίρετα κατεργάρικο. Η αλήθεια επίσης είναι ότι «τα ίδια Καντρελάκη μου, τα ίδια Καντρελή μου».

FAUSTCOVEN "In the Shadow of Doom"

Faustcoven

In the Shadow of Doom

2018 | Nuclear War Now! Productions

Κλασσική υπερμπάντα του υποστρώματος αυτοί οι οραματιστές Νορβηγοί από το Trondheim, οι οποίοι πιλατεύουν το γνήσιο evil πνεύμα με τρόπους ζηλευτούς. Αβάσταχτες συνθέσεις του doom metal υπό το μαυρομεταλλικό πρίσμα με έντονη avant-garde φλέβα και παλμό. Το In the Shadow of Doom είναι ακόμα μια μικρή νίκη απέναντι στο παρζαβλό mainstream και την γενικότερη εμπορικοποίηση του ακραίου ήχου. Ασάπητη η τέχνη του ντουέτου σαλεύει ξέφρενη, μαρτυρικά, πάνω από ταμπέλες και είδη για να μας χαρίσει τον μεστωμένο φόβο που οφείλει και αξίζουμε. Θρηνητικό, μελωδικό, αργό, ερεθιστικό, το άλμπουμ αυτό είναι πετρόψυχο και άστοργο. Ρούφα το ως το μεδούλι.

DISPIRIT "Enantiodromian Birth"

Dispirit

Enantiodromian Birth

2018 | Independent

Το Enantiodromian Birth είναι άλλη μια demo ηχογράφηση των Dispirit κατά τον Μάϊο της χρονιάς που διανύουμε στο Oboroten studio. Πιστοί στο μοτίβο  κυκλοφοριών τους από το ’10 εως τώρα το συγκεκριμένο demo δεν θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από μια τελειότητα. Εδώ μέσα (πέρα από τη διάνοια που ακούει στο όνομα John Gossard και τον σταθερό συνεργάτη του Todd Meister) συναντάμε για πρώτη φορά τους Harland Burkhart και Greg Brace, αμφότεροι μέλη των Wild Hunt. Ηχητικά το νέο άλμπουμ είναι ίσως η πιο προσιτή τους δουλειά. Συνθετικά, για όποιον τυγχάνει να μην τους γνωρίζει, κινούνται σε μεγαλειώδη black metal άσματα που ξεφτιλίζουν κάθε λογής Watain και λοιπούς καραγκιοζάκους.

YOB "Our Raw Heart"

Yob

Our Raw Heart

2018 | Relapse Records

Στους Yob ταιριάζει πολύ το άπλωμα στη μουσική. Μάλιστα και στο καινούργιο, Οur Raw Heart, άλμπουμ το χρησιμοποιούν ολόσωστα σε δύο συνθέσεις τους. Την εναρκτήρια (Ablaze) και το ομώνυμο, αποχαιρετιστήριο track. Αυτή η Adrift in the Ocean προσέγγιση τους πάει πολύ και καλύπτει το χάντικαπ της έμπνευσης που αναζητάται λυσσαλέα σε ένα είδος σαν το doom metal. Και εντάξει, μη γελιόμαστε, οι Yob δεν είναι δα και τίποτα Iommi-δες. Είναι κυρίως βαρετοί στο μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας τους. Ο πανέξυπνος παιχταράς όμως, Travis Foster, όταν θέλει να τους προσδώσει την αίσθηση του ονειρικού, τους περνάει για πλάκα μόνος του στην Α’ Εθνική.

MR. BOOZE "The Mourning Hypocrites"

Mr. Booze

The Mourning Hypocrites

2018 | Independent

Όταν η ίδια η μπάντα δηλώνει ευθαρσώς πως υμνεί τη δύναμη του Iommi-κου riff, τότε ξέρεις τι να περιμένεις λίγο πολύ. Η προέλευση και η ρίζα καταδεικνύεται αλλά καλό θα ήταν να αναφερθούν και συνεχιστές του ύφους ως σημεία έμπνευσης για τους Καλαματιανούς αυτούς μουσικούς. Οι (σχεδόν συγγενικές) Σουηδικές μπάντες των Spiritual Beggars και Grand Magus (του πρώτου άλμπουμ) είναι σοβαρά πατήματα για τη δημιουργία του The Mourning Hypocrites. Οι πρώτοι για το πιο up-tempo riffing και οι δεύτεροι προφανώς για τον τρόπο που έντυσαν το blues υπό το heavy metal πρίσμα. Είναι άσκοπο να μιλήσουμε για την ανωτερότητα του δίσκου σε σχέση με τα δύο προηγούμενα τους. Αυτό είναι το δικό τους Vol 4.

NECROS CHRISTOS "Domedon Doxomedon"

Necros Christos

Domedon Doxomedon

2018 | Sepulchral Voice Records

Διαβάζοντας μια συνέντευξη του Guido Saint Roch (Ysengrin) online πληροφορήθηκα ότι αυτή είναι η τελευταία προσπάθεια του M. Gericke (Mors Dalos Ra) με τους Necros Christos. Λυπάμαι που το ΄08 δεν έδωσα τη δέουσα σημασία σε live τους μιας και είχαν προηγηθεί οι Dead Congregation τότε για τους οποίους και παρευρέθηκα κυρίως. Στο νέο άλμπουμ η μπάντα δείχνει τον γνώριμο εαυτό της με γνήσιο Morbid Angel-ικό πνεύμα και μια doom αύρα που παραπέμπει σε κλασσικούρες τύπου Candlemass. Σε πολλά τραγούδια τους λαμβάνεις επίσης έναν Incantantion/Immolation παλμό. Το μεγάλο μειονέκτημα εδώ όμως είναι η συνολική διάρκεια (112 λεπτά) που σίγουρα θα κουράσει και τον πιο προσηλωμένο οπαδό.

URFAUST "The Constellatory Practice"

Urfaust

The Constellatory Practice

2018 | Ván Records

Οι Ολλανδοί Urfaust είναι μια περίπτωση μπάντας που στο παρελθόν έχει εξερευνήσει το black metal και δη τις ατμόσφαιρες του, προσθέτοντας διακριτικά ένα σεληνιασμένο ambient σαν ηχητική απόχρωση. Έχουν κυκλοφορήσει μέχρι και split με τον King Dude (Thomas Jefferson Cowgill - neofolk καλλιτέχνης) και το status που έχουν κερδίσει αγγίζει τα όρια του cult. Στο νέο άλμπουμ τους το ντουέτο ηχεί σαν τον Ildjarn να θέλει να διασκευάσει Reverend Bizarre. Doom-ίζον γαρ, το The Constellatory Practice είναι ένα νέο στοίχημα (επιτυχημένο) γι’ αυτούς που συμπυκνώνει όλη την ουσία του στο μεγαλεπίβολο Trail of the Conscience of the Dead τραγούδι, με την ορχήστρα να κλυδωνίζει κάθε υπαρκτή αίσθηση.

SLEEP "The Sciences"

Sleep

The Sciences

2018 | Third Man Records

Τριπαρισμένο, ψυχεδελιασμένο, ασκαρδαμυκτί performance από τους Αμερικανούς αυτούς παιχταράδες που ασκούν τη δύναμη του riff όπως αυτό πρωτοπαρουσιάστηκε από την πένα του τιτάνα Tony Iommi. Αν και το tribute (σε κάθε τομέα) προς τους Sabs των έξι πρώτων δίσκων είναι πασιφανές, διαφοροποιείται από το μακρινό ντεμπούτο τους κυρίως λόγω φωνητικών που εδώ επιλέγουν το νωχελικό performance. Τα καΐδια μην περιμένουν να ακούσουν το νέο Jerusalem μιας και το κτήνος πίσω από εκείνη τη φωνή εδώ απουσιάζει. Κατά τ’ άλλα τα ρωμαλέα παiξίματα του Matt Pike και του ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΥ Jason Roeder (Neurosis) παραδίδουν την άσηπτη ουσία του doom. Έτη φωτός μπροστά από ομοϊδεάτες.

GRAVE UPHEAVAL "Untitled"

Grave Upheaval

Untitled

2018 | Nuclear War Now! Productions

Το άρωμα της σήψης και ο προσφυής θρήνος. Οι Αυστραλοί μας είχαν προειδοποιήσει εδώ και μια πενταετία, στο ντεμπούτο (επίσης άτιτλο) άλμπουμ τους, ότι δεν αστειεύονται με τη μουσική τους. Το φετινό τους ηχητικό απαύγασμα όμως σκάβει ακόμα βαθύτερα τον λάκκο και ανασέρνει οτιδήποτε ενταφιασμένο από το σημείο που σβήνει και η τελευταία ηλιαχτίδα ως τα μπουντρούμια της Κόλασης. Αν ήταν πίνακας θα ήταν το Saturn Devouring His Son του Goya. Όταν μέλη του γκρουπ μοιράζονται το ίδιο μαύρο γάλα σε μπάντες όπως οι Impetuous Ritual και Portal, τότε το αποτέλεσμα δεν εκπλήσσει ακριβώς. Αλλά σαν θηλάσεις το σκοτάδι τους τίποτα δεν βιώνεται με ανάλογη ηδονή.

LYCHGATE "The Contagion in Nine Steps"

Lychgate

The Contagion in Nine Steps

2018 | Blood Music

Ακούγοντας το νέο άλμπουμ των Βρετανών Lychgate σάστισα με αυτά που μου ήρθαν στο νου ως μέτρο σύγκρισης. Από Arcturus και Negative Plane εως Evoken και Disembowelment! Το The Contagion in Nine Steps είναι ένα άλμπουμ τόσο δύσκολο σε σύλληψη όσο ελάχιστα. Αυτό φυσικά δεν το κάνει καταναγκαστικά καλό. Η ηχητική του χυδαιότητα είναι που το κάνει τόσο ελκυστικό, η προοδευτικότητα και το αίμα που το συντέλεσαν, ο μυστικισμός που κρύβει, το σκοτάδι που ίπταται πάνω σου καθώς το βιώνεις. Οι Lychgate ηγεμονεύουν σε νεκρό τοπίο. Τίποτα εφάμιλλο δεν αγγίζει το απόκοσμο βαλς τους.

ON THORNS I LAY "Aegean Sorrow"

On Thorns I Lay

Aegean Sorrow

2018 | Alone Records

Έχοντας αλλάξει τόσα ύφη στη μουσική τους οι Έλληνες On Thorns I Lay κυκλοφορούν ένα ατμοσφαιρικό doom/death άλμπουμ στα πρότυπα παλιών My Dying Bride με επιπλέον μελωδία. Δεν είναι ότι το Aegean Sorrow είναι κακό αλλά οι προθέσεις του γκρουπ, που απέτυχε και στο αλά Theatre of Tragedy υλικό του όσο και στο εμπορικό φλώρικο ροκ του μετέπειτα, δεν μοιάζουν τόσο αγνές πλέον. Σαν δίσκος είναι προσεγμένος και ηχητικά, και συνθετικά, και εκτελεστικά. Δεν ξεφεύγουν όμως στο ελάχιστο από τα κλισέ του είδους, με το υλικό να ακούγεται εκνευριστικά επαναλαμβανόμενο καθ' όλη τη διάρκεια. Αχρείαστα και άχρηστα ορχηστρικά τύπου Skotos δεν θα τα σχολιάσω καν, εννοείται.

KEIJI HAINO & SUMAC "American Dollar Bill - Keep Facing Sideways, You're Too Hideous to Look at Face on"

Keiji Haino & Sumac

American Dollar Bill - Keep Facing Sideways, You're Too Hideous To Look At Face On

2018 | Thrill Jockey

Η παρέα του σπουδαίου Aaron Turner συνεργάζεται με τον Ιάπωνα πιονέρο του avant-garde, Keiji Haino, και το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο απ’ όσο ακούγεται θεωρητικά. Σαν εγχείρημα κρίνεται επιτυχημένο μιας και οι Sumac εδώ έχουν αναλάβει το ρυθμικό υπόβαθρο (στο οποίο ούτως ή άλλως διακρίνονται) με τον Keiji να αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο, είτε με τα φωνητικά του, είτε με ότι όργανο διαλέξει να παίξει πάνω από αυτό. Όσοι περιμένουν το σφιχτό performance της μπάντας εδώ θα απογοητευτούν να ανακαλύψουν πως οι Αμερικάνοι εξερευνούν τα λιβάδια της ελεύθερης έκφρασης σε κάτι που ενώ δεν έχει δομή καταλήγει σε καθαρτικό θόρυβο.

HOODED MENACE "Ossuarium Silhouettes Unhallowed"

Hooded Menace

Ossuarium Silhouettes Unhallowed

2018 | Season of Mist

Σταθερά και χωρίς εκπλήξεις συνεχίζουν δισκογραφικά οι Φινλανδοί Hooded Menace οι οποίοι είναι ξεκάθαρα πλέον κύημα του Lasse Pyykkö (Phlegethon, Vacant Coffin κ.α.). Όπως μας συνήθισαν στα προηγούμενα full-lengths τους, έτσι και στο φετινό άλμπουμ θα γευτείτε ποιοτικότατο doom/death, αγέλαστο και δύσοψο, στα πρότυπα της παλιάς, μεγάλης Βρετανικής σκηνής των My Dying Bride, Anathema και Paradise Lost. Βέβαια (ίσως και λόγω καταγωγής) κάποιοι που δεν κατάφεραν ποτέ να γιατρέψουν τις πληγές του παρελθόντος θα ψιθυρίσουν σε σημεία την λέξη Amorphis (βλ. μέση του Cathedral of Labyrinthine Darkness). Δικαιολογημένα ή όχι, όλοι καταλάβατε τι αναπαράγει (απάρθενα μεν, αμόλεφτα δε) το γκρουπ.

INNUMERABLE FORMS "Promo 2016" cass

Innumerable Forms

Promo 2016

2016 | Independent

Promo δύο μόλις τραγουδιών το συγκεκριμένο. Ψοφάω για full-length του γκρουπ αυτού επισήμως. Το μένος του ήχου τους είναι ολέθριο, το death metal τους είναι doom-άτο, Autopsy-ικό δίχως ζαβολιές και άσπλαχνο.

DARK CIRCLES / ABSTRACTER s/t split

Dark Circles / Abstracter

Dark Circles / Abstracter split

2016 | Halo of Flies

Οι Dark Circles πιθανότατα είναι η πιο ενδιαφέρουσα μπάντα (μέσα στα ξεχειλωμένα όρια του hardcore) του Καναδά μετά τη διάλυση των ημίθεων Cursed. Ξεβράζουν ένα μουσικό ντελίριο όπου το black metal, το crust, το punk συνδυάζονται με μοναδικό τρόπο και με απίστευτη φυσικότητα. Με ευκολία επικρατούν απέναντι στην πλευρά των Abstracter οι οποίοι συμμετέχουν με δύο (αντί τεσσάρων) στο φετινό μεταξύ τους split. Είχα μιλήσει πρόσφατα για τους Abstracter και είπα πως δεν τους θεωρώ τίποτα σπουδαίο. Συνεχίζω να έχω την ίδια γνώμη αν και το Barathrum είναι ένα πολύ δυνατό εκφραστικά τραγούδι.

CHURCH OF MISERY "And Then There Were None..."

Church of Misery

And Then There Were None...

2016 | Rise Above Records

Αξιόλογη είναι η καινούργια κυκλοφορία των Church of Misery όπου οι συνθέσεις είναι πραγματικά καλές στιγμές του doom/heavy είδους. Στα συν το guest appearance σπουδαίων μουσικών με τον Scott Carlson να ξεχωρίζει στον ρόλο τραγουδιστή/στιχουργού. Λίγο όμως το ότι δεν ψήνομαι και πολύ για τέτοια μουσική πλέον, λίγο το ότι το cvlt φαίνεσθαι της μπάντας έχει προ πολλού ξεθωριάσει, δε νομίζω ότι θα ακούσω το And Then There Were None… παραπάνω φορές απ’ όσες το έχω ήδη ακούσει.

PHOBONOID "Orbita" EP

Phobonoid

Orbita EP

2013 | Dusktone

Black metal μουσική της οποίας η ambient/drone επικάλυψη προσδίδει τη γεύση majestic αριστουργημάτων του παρελθόντος. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως και απάνθρωπο λόγω των αστρικών διαστάσεων όραμα που καταλαμβάνει. Όμως το one-man project του Ιταλού Michele Stocco (Phobonoid) δύναται να κριθεί πιο αντικειμενικά στο περσινό full-length και όχι στο Orbita EP που εξετάζω εγώ εδώ.

DISPIRIT "Separation" demo

Dispirit 

Separation (demo)

2015 | Independent

Οι Dispirit είναι ο γαργαντούας του ακραίου υποστρώματος και συνεχίζουν το (εξαιρετικό) σερί κυκλοφοριών σε format κασέττα με το νέο Separation live demo τους. Οι συνθέσεις που αυτό περικλείει είναι δύο μακροσκελή υπεράσματα τα οποία εξυπηρετούν τη στοιχειωμένη ατμόσφαιρα και τη φρίκη των black metal αρμονιών. O John Gossard είναι ένας μεγάλος μουσικός.