Showing posts with label Burzum. Show all posts
Showing posts with label Burzum. Show all posts

27 June 2013

BURZUM "Sôl Austan, Mâni Vestan"

Burzum
Sôl Austan, Mâni Vestan
2013 | Byelobog Productions

Τα εκ της φυλακής γεννώμενα και η επιστροφή αυτών. Όταν δηλαδή ο Varg Vikernes μπορούσε να δημιουργήσει μουσική στο PC του και εκεί που όλοι νόμιζαν ότι είχε επέρθει μια μόνιμη καταστολή της τέχνης του, ο ίδιος χάριζε με απαράμιλλη πειθώ του μαύρου (Burzum, ντε) δίσκους σαν το ευφάνταστο Hliðskjálf που ήταν επικότερο από δέκα Fallen στη σειρά (γκούχου-γκούχου). Το ambient του Sôl Austan, Mâni Vestan σκάει με ανάλογη ηχητική ευμάρεια, αν και δεν έχει οξύτερες μελωδίες. Αν και αυτού του είδους την τέχνη ο Varg κάποτε πρόβαλλε σχεδόν εκβιαστικά ως δήθεν μονόδρομο, φρόντισε να καθησυχάσει τις φοβίες των οπαδών του με την κυκλοφορία του τρομακτικά καλού Belus και μιας ακόμα, αδύναμης συνέχειας. Στο νέο του άλμπουμ όμως επιστρέφει στην δημιουργία μινιμαλιστικών ηχοτοπίων με τις folk τζούρες όπως μόνο αυτός γνωρίζει να κάνει. Το Sôl Austan, Mâni Vestan είναι απολαυστικό με τον τρόπο του. Και σίγουρα απευθύνεται σε αυτούς που ακούνε τα Hvis Lyset Tar oss και Filosofem δίχως να προσπερνάνε τα Tomhet και Rundtgåing av den Transcendentale Egenhetens Støtte αντίστοιχα, χαλώντας την μαγεία που απορρέει μέσα απ’ αυτά.

21 June 2012

BURZUM "Umskiptar"

Burzum
Umskiptar
2012 | Byelobog Productions

Αυτό που με απασχολεί είναι τα σύννεφα μες στις συνθέσεις του αγαπημένου/μισητού Νορβηγού καλλιτέχνη. Από το προηγούμενο άλμπουμ του είχα εκφράσει τη δυσαρέσκειά μου. Κι αν αυτό με κάνει λιγότερο true σε τύπους που “έπιασαν” το νόημα του τότε λυπάμαι πραγματικά. Ακούω αυτή τη μπάντα πάνω από δέκα χρόνια και μπορώ να έχω κι εγώ μια ελάχιστη γνώμη. Ο Vikernes προσπαθεί να είναι επικός, το καταλάβαμε. Μάλιστα κινείται πιθανώς στη σωστή κατεύθυνση μιας και στα αυτιά μου όλα βροντοφωνάζουν BATHORY περιέργως. Παρόλα αυτά οι συνθέσεις είναι βαρετές που σου έρχεται να πεθάνεις. Το Umskiptar δεν κρύβει καν εκείνες τις δυο-τρείς τσαχπινιές του προηγούμενου δίσκου. Down-tempo κυρίως με τον διάσημο mainman να προβαίνει σε αφηγηματικές αφηγήσεις που αφηγούνται μια αφήγηση κ.ο.κ. Τα riffs είναι τρίτης κλάσης και αν μείνουν στο μυαλό είναι επειδή ο ακροατής θα κάνει προσπάθεια ώστε να ακούσει σοβαρά το άλμπουμ. Αν έβγαζε οποιαδήποτε άλλη μπάντα τέτοιο άλμπουμ, θα χασμουριόμασταν και θα το πετάγαμε στον κάδο. Τώρα που το έχει κυκλοφορήσει μια προσωπικότητα σαν τον Varg, χασμουριόμαστε και το πετάμε στον κάδο.