ANDRÉ 3000 "New Blue Sun"

André 3000 

New Blue Sun

2023 | Epic, Sony

Δε νομίζω ότι στέκει το jazz εδώ σαν όρος όπως μας φλόμωσαν πριν την κυκλοφορία του, ο δίσκος κινείται σε αξιόλογο ambient, ένα αιθέριο άκουσμα με τίτλους που τρολλάρουν τόσο τον οπαδό όσο και τον ίδιο τον καλλιτέχνη, εξ' ολοκλήρου ορχηστρικός.

夢遊病者 "Skopofoboexoskelett"

夢遊病者 (Sleepwalker) 

Skopofoboexoskelett

2023 | Sentient Ruin Laboratories

Πομπώδες presentation της Sentient Ruin για μιά μπάντα που ακούγεται η ελάχιστα περισσότερο δομημένη black metal εκδοχή ενός Disco Volante, το χάος της οποίας όμως καταντά το αποτέλεσμα μοναδικό και πάρα πολύ ενδιαφέρον. Χαοτικό τουλάχιστον. Αυτό ήταν και ζητούμενο, υποθέτω.

BLACK PUS "Improvised Curses"

Black Pus 

Improvised Curses

2023 | Independent

Δεν ξέρω αν υπάρχει τυμπανιστικό noise αλλά αυτό είναι ένα τέτοιο άλμπουμ, διάχυτος θόρυβος, σχετικά δομημένος, πάνω από μιά πλειάδα από drum patterns, όλα από το ½ των ξεχωριστών Lightning Bolt. Άκουσμα που χρειάζεται ψυχική ένταση.

L'RAIN "I Killed Your Dog"

L'Rain 

I Killed Your Dog

2023 | Mexican Summer

Σοβαρό δισκάκι από την ταλαντούχα Taja Cheek. Χρειάζεται υπομονή και χρόνο, δεν ανακαλύπτει  τον τροχό, δεν σπάει κανένα όριο αλλά είναι όμορφα ταξιδιάρικο, με σύντομα τραγούδια που δεν κουράζουν, το Knead Bee π.χ. με πάει μιά δεκαετία πίσω.

BILL EVANS & JIM HALL "Undercurrent"

Bill Evans & Jim Hall 

Undercurrent

1962 | United Artists Records

Το εκπληκτικό εξώφυλλο (φωτογραφία της Toni Frissell) με τράβηξε στην ακρόαση του jazz αυτού δίσκου. Πρόκειται για μουσική παιγμένη από το ντουέτο αυστηρά, μόνο πιάνο και κιθάρα δηλαδή. Όμορφες είναι οι συνθέσεις αλλά ως εκεί. Υπάρχουν άπειρα καλύτερα πράγματα για ν' ακούσει κανείς.

PAULINE OLIVEROS "The Wanderer"

Pauline Oliveros 

The Wanderer

1984 | Lovely Music, Ltd.

Ο συνθετικός μινιμαλισμός βρίσκει τον ορισμό του σε ένα τέτοιο basic έργο, με την Oliveros να αναλαμβάνει να δημιουργήσει συναισθήματα με τη χρήση ακορντεόν και μόνο, μιλάμε για τόνους θράσους που φτύνει ολάκαιρες σκηνές.

ART ENSEMBLE OF CHICAGO "People in Sorrow"

Art Ensemble of Chicago 

People in Sorrow

1969 | Pathé

Στην ουσία μιά εκτενής ηχογράφηση, χωρισμένη σε δύο μέρη, ένα avant-garde μικρό έπος στα πλαίσια της αυτοσχεδίασης που ακούγεται όταν είσαι μόνος και δεν υπάρχουν άλλοι ηχητικοί αντιπερισπασμοί στο χώρο.

DUKE PEARSON "The Phantom"

Duke Pearson 

The Phantom

1968 | Blue Note

Jazz συνέχεια με αυτό το άλμπουμ από το παρελθόν, ο Pearson ήταν ένας παιχταράς πιανίστας που εδώ δημιούργησε κάτι πιο εύπεπτο για τον ακροατή μιας και ο δίσκος έχει congas και τέτοιου είδους κρουστά που κάνει όλο το άκουσμα ελαφρώς πιο latin (??)

YO LA TENGO "This Stupid World"

Yo La Tengo

This Stupid World

2023 | Matador

Δεκατοέβδομο full-length από τους Αμερικανούς το οποίο μοιάζει σαν krautrock της νέας γενιάς από μιά παλιά μπάντα (βλ. το εναρκτήριο Sinatra Drive Βreakdown ή το Tonight's Episode) σε φάσεις, όμορφο και διατηρεί το status υψηλό και ποιοτικό.

ANTHONY BRAXTON s/t

Anthony Braxton

Anthony Braxton (aka B-X° / NO-I-47ᴬ)

1969 | BYG Records

Πειραματισμός που παίζει με τις ανάσες ενός μουσικού συνόλου, το κουαρτέτο που συμμετέχει στην κυκλοφορία του πασίγνωστου σαξοφωνίστα είναι φειδωλό στη χρήση των οργάνων παρά το ότι παίζονται τόσα διαφορετικά πράγματα, δύσκολο γενικά.

STEVE REICH "Music for 18 Musicians"

Steve Reich 

Music for 18 Musicians

1978 | ECM Records

Μινιμαλιστικής μουσικής συνέχεια και εδώ, με ένα έργο που απ' όσα διάβασα θεωρείται κλασικό, έχει επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε κάθε section πανω από τα οποία χτίζεται η ελάχιστη μελωδία. Το έργο ακούγεται σε συνέχειες, πολύ καλό το υλικό.

PROTOMARTYR "Formal Growth in the Desert"

Protomartyr 

Formal Growth in the Desert

2023 | Domino

Σταθερά ποιοτικοί και αγαπημένοι, οι Αμερικάνοι κυκλοφορούν ακόμα ένα ωραίο post-punk δισκάκι, όχι τόσο εντυπωσιακό σαν τον προπομπό του όπου τα πάντα παραήταν κλειστά, ασφυκτικά και στενάχωρα. Must άκουσμα όπως και να 'χει.

JOAN LABARBARA "Tapesongs"

Joan LaBarbara 

Tapesongs

1977 | Chiaroscuro Records

Ασύγκριτη Αμερικανίδα σοπράνο σε μιά δουλειά που έχει τη φωνή της σαν main όργανο, στα background μουσικά χαλιά συμμετέχει ο John Cage μεταξύ άλλων, έχει ενδιαφέρον να ακούσει κανείς τις τεχνικές της και πως αυτές συνθέτουν το minimal αυτό έργο.

RUTH WHITE "Flowers of Evil"

Ruth White 

Flowers of Evil

1969 | Limelight

Ακόμα μιά πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής μουσικής (female domination), γνωστή κυρίωςγια τη χρήση του Moog, εδώ σε μιά κλασική δισκάρα με υπερσκότεινους ήχους, sci-fi σε σημεία, δημιουργεί vibes απομόνωσης και κενού, σε κάνει να αιωρείσαι έρμαιος. Απολαυστική ηχογράφηση.

YELLOW SWANS "Drowner Yellow Swans"

Yellow Swans 

Drowner Yellow Swans

2007 | Tape Room

Ένας δίσκος που μου έφερε στο μυαλό τον MacLean ως Forager και όλα αυτά τα κιθαριστικά drones του, με τη διαφορά ότι εδώ ο θόρυβος είναι αυξημένος και σε θέτει σε περίεργα moods εντός και εκτός αστικού περιβάλλοντος.

AARON DILLOWAY "Concealed"

Aaron Dilloway 

Concealed

2007 | No Fun Productions

Όχι τόσο εμπνευσμένο σε σχέση με άλλα που έχω ακούσει από τον ίδιο καλλιτέχνη (βλ. συνεργασίες με Jeph Jerman και Lucretia Dalt), περιέχει δύο μεγάλες σχετικά συνθέσεις πειραματικού θορύβου αλλά δεν μου έκανε ιδιαίτερο κλικ το συγκεκριμένο.

SPIRIT POSSESSION "Of the Sign..."

Spirit Possession 

Of the Sign...

2023 | Profound Lore Records

Φυσική συνέχεια του εκπληκτικού ντεμπούτου της μπάντας. Το black metal τους είναι πρωτόγονο και το στυλ τους απαράμιλλο (ο Peacock παίζει αυστηρά με δάχτυλα όλα τα στροβιλιζόμενα riffs του), ένα ντουέτο τίγκα ελπιδοφόρο για κάθε συνέχεια.

ORNETTE COLEMAN "Science Fiction"

Ornette Coleman 

Science Fiction

1972 | Columbia

Τα αγαπημένα μου απ' αυτό το free jazz έπος είναι τα ορχηστρικά, ιδιαίτερα το ομώνυμο και το Civilization Day με την ξέφρενη σύνθεση και εκτέλεσή τους, σε στιγμές αγγίζει τον απόλυτο θόρυβο, σε αντίθεση με την ατμοσφαιρική εξωφυλλάρα του.

MILFORD GRAVES & DON PULLEN "Nommo"

Milford Graves & Don Pullen 

Nommo

1967 | SRP Records

Τεράστιος percussion-ίστας και αντιστοίχως πιανίστας, δεν χρειάζονταν σχεδόν τίποτα για να δημιουργήσουν αυτό το free jazz αριστουργηματάκι, σχεδόν ποτέ ταυτόχρονοι, δίνοντας όλες τις απαραίτητες ανάσες ο ένας στον άλλον.

SHUDDER TO THINK "Ten-Spot"

Shudder to Think

Ten-Spot

1990 | Dischord Records

Χλιαρές οι εντυπώσεις μου από το συγκεκριμένο άλμπουμ. Μιά ανάλογη περίπτωση είναι οι συμπατριώτες τους Pavement όπου δεν ικανοποιούν γενικά τα μουσικά μου γούστα, όχι τόσο γιατί οι συνθέσεις τους είναι πραγματικά κακές αλλά κυρίως γιατί το όλο αποτέλεσμα μου ακούγεται πολύ άνευρο για να με εντυπωσιάσει. Ξεχώρισα μόνο το ιδιαιτέρως ψυχεδελιασμένο Tony Told Me που κλείνει τον δίσκο που μου θύμισε σε κάποια φάση τραγούδι που θα μπορούσαν να είχαν γράψει οι Oh Sees.