PLEBEIAN GRANDSTAND "Lowgazers"

Plebeian Grandstand 

Lowgazers

2014 | Throatruiner Records

Αν από τις πρώτες κιόλας νότες του Thrvst δεν ανατριχιάσεις, τότε έχεις χάσει κάθε νόημα της ακραίας μουσικής. Οι ΡΒ κάνουν ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ άλμα και ξερνάνε τις πιο συγκεχυμένες ιδέες των Deathspell Omega σε ένα avant-garde αριστούργημα που όμοιο του δύσκολα θα ξαναέχει.

THE DILLINGER ESCAPE PLAN "One of Us Is the Killer"

The Dillinger Escape Plan

One of Us Is the Killer

2013 | Party Smasher, Sumerian

Είναι δύσκολο οι The Dillinger Escape Plan του 2013 να πρωτοπορήσουν όπως το 1999. Με την επυρσοκρότηση των καταιγιστικών riffs τους όμως αναγνωρίζεται αυτομάτως η αξία που έχουν σαν μπάντα. Φοβάμαι ότι η κακοδαιμονία πως είναι συνεχιστές του οράματος των Faith No More είναι δύσκολο να ξεπεραστεί μιας και τα σημάδια επιρροής τους πλέον είναι περισσότερο εμφανή από ποτέ. Το One of Us Is the Killer είναι ένας καλός δίσκος μιας και συνδυάζει τη μαγεία του αξεπέραστου ντεμπούτου τους και την εξαιρετική ευφυία του ΕΡ-συνεργασία με τον Mike Patton, δηλαδή των δύο (κατ’ εμέ) καλύτερων κυκλοφοριών της μπάντας. Το ευτυχές και αναμφισβήτητο γεγονός είναι πως ο Benjamin Weinman παραμένει ένας ικανότατος συνθέτης που μπορεί μες στο ίδιο τραγούδι να χωρέσει τα πιο τεχνικά θέματα παράλληλα με mainstream εκρήξεις. Αν και το παίξιμό του αυτή τη φορά λοξοκοιτά που και που αυτό του Duane Denison όπως αυτός εκφράζεται στο supergroup των Tomahawk (βλ. Paranoia Shields). Ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει απ’ το 2002 κι έπειτα.

CONVERGE "All We Love We Leave Behind"

Converge

All We Love We Leave Behind

2012 | Epitaph

Οι Converge ήταν πάντα σαν φάρμακο που διεγείρει τις κιινήσεις της καρδιάς και των αγγείων. Απ’ το οικουμενικά αποδεκτό Jane Doe άλμπουμ τους εως και την πιο πρόσφατη προσπάθεια της μπάντας κατάφεραν να καθιερώσουν το status τους σαν μια τεράστια σύναξη μουσικών μυαλών όσον αφορά την ακραία μουσική. Αυτό το γεμάτο υπερένταση all around genres ύφος τους προκαλεί το άγχος και καταβασανίζει τα απαίδευτα αυτιά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Δύο και κάτι χρόνια μετά τον απόηχο του αιχμηρού (και προσωπικού αγαπημένου) Axe to Fall, οι Converge συμπιέζουν όλες τις επιρροές τους αλλά και όλα τα προσωπικά στοιχεία της μουσικής τους και κυκλοφορούν ένα ακόμα διαμάντι που χάνει στους πόντους απ’ τον προκάτοχό του. Όλες οι συνθέσεις του All We Love We Leave Behind λειτουργούν σαν σφηνάκια αναλονίνης. Η ορχηστρική τους δύσπνοια σε συνδυασμό με τους φανταστικούς στίχους κατατάσσουν άνετα το γκρουπ μες στη μικρή λίστα με τα σημαντικότερα όλων των εποχών. Η ανεικονική στάση δε των μελών συντηρεί τη σπουδαιότητά τους σαν ανθρώπινα είδη. Όσοι έχουν ήδη αγαπήσει το σχήμα, τότε το καινούργιο πόνημα θα προσθέσει ένα ακόμα ψυχολογικό σοκ στις ζωές τους. Οι υπόλοιποι είναι θέμα λεπτών να παρασυρθούν απ’ την αποκτηνωμένη βία του δίσκου.