Πάμε να μιλήσουμε λίγο για κάποιες μουσικές που άκουσα πρόσφατα τσεκάροντας το
Weird Canada blog. Δεν χρειάζεται να αναφέρω την καταγωγή καμιάς μπάντας, έτσι;
Ήπιων τόνων, όμορφο και συναισθηματικό lo-fi παίζουν αμφότεροι οι
ACAB Rocky και οι
Molly Drag στο split που κυκλοφόρησαν το προηγούμενο έτος. Ο καθείς μοιράζεται δύο τραγούδια σε μια κυκλοφορία που το ύφος των μπαντών είναι τόσο συγγενικό που μόλις μετά βίας μπόρεσα να ξεχωρίσω λίγο περισσότερο την πλευρά των MD.
Κάτι μεταξύ shoegaze και μιας αδύναμης dream pop παίζουν οι
Nutrients στο Drag On. EP υποθέτω μιας και τα τραγούδια είναι μόλις πέντε και σύντομα. Η μεθοδολογία που ακολουθεί η μπάντα στο να ταξινομήσει τις ιδέες της είναι θεοβάρετη εώς θανάτου. Μην τους ακούσετε ποτέ.
Η Live @ the Vibrafusion Lab κυκλοφορία των
Fathers ζέχνει τη μπόχα ενός 80’s bootleg. Αγνοούσα πλήρως την ύπαρξη της μπάντας αυτής η οποία φαίνεται ότι μοναδικό σκοπό έχει να παίξει το τίμιο punk/HC που διδάχτηκε από μεγαθήρια της σκηνής του παρελθόντος. Άξιοι μόνο και μόνο γιατί άκουσα πάνω από τρεις φορές το δισκάκι και δεν αντέχω τα live albums ούτε με σφαίρες.
Ώπα!, εδώ έχουμε μια μικρή αποκάλυψη. Ή μια τραβηγμένη-από-τα-μαλλιά-ρέπλικα των μεγάλων early Sabbath. Οι
Fantasy Creeps πίνουν νερό στο όνομα της μεγαλύτερης heavy-everything μπάντας που υπήρξε ποτέ, και με ένα demo που ενστερνίζεται την αισθητική μιας πολύ πρώιμης 70’s ηχογράφησης, ρίχνουν στη φόρα το Sludge mini-album τους καλώντας όλους τους μερακλήδες της φάσης να “πάρουν μια αυτιά”.
Alternative, lo-fi, pop, ότι να ‘ναι φάση από τους Cozy Cove στο Big Green Monster. Εκεί που περιμένεις ότι πάλι κάποιος πειραγμένος άρχιζε να πειραματίζεται σου σκάνε αναπάντεχες μελωδίες όπως αυτή του My Brother Took My Toy και μένεις άφωνος. Θα καταλήξεις να αισθανθείς μέχρι και τον surf rock απόηχο (βλ. Go Away) δίχως να καλυφθείς ολοκληρωτικά βεβαίως. Κάτι μεταξύ διάνοιας και ηλιθιότητας.
