ORANSSI PAZUZU "Värähtelijä"

Oranssi Pazuzu 

Värähtelijä

2016 | Svart Records

Ίδιας ιδιοσυγκρασίας και κράσης με αυτή των Αluk Τodolo είναι οι μοναδικοί Φινλανδοί Oranssi Pazuzu που στο φετινό Värähtelijä ακολουθούν μια παρόμοια υπναγωγική λογική με το άλμπουμ-προπομπό Valonielu. Αν και θα προτιμούσα την ύπαρξη κάποιων παλιότερων βίαιων black metal ξεσπασμάτων, η συνεχής ψυχεδελική τροφοδότηση νοτών με αποζημιώνει διαφορετικά.

ACAB Rocky / Molly Drag / Nutrients / Fathers / Fantasy Creeps / Cozy Cove

Πάμε να μιλήσουμε λίγο για κάποιες μουσικές που άκουσα πρόσφατα τσεκάροντας το Weird Canada blog. Δεν χρειάζεται να αναφέρω την καταγωγή καμιάς μπάντας, έτσι;

Ήπιων τόνων, όμορφο και συναισθηματικό lo-fi παίζουν αμφότεροι οι ACAB Rocky και οι Molly Drag στο split που κυκλοφόρησαν το προηγούμενο έτος. Ο καθείς μοιράζεται δύο τραγούδια σε μια κυκλοφορία που το ύφος των μπαντών είναι τόσο συγγενικό που μόλις μετά βίας μπόρεσα να ξεχωρίσω λίγο περισσότερο την πλευρά των MD.

Κάτι μεταξύ shoegaze και μιας αδύναμης dream pop παίζουν οι Nutrients στο Drag On. EP υποθέτω μιας και τα τραγούδια είναι μόλις πέντε και σύντομα. Η μεθοδολογία που ακολουθεί η μπάντα στο να ταξινομήσει τις ιδέες της είναι θεοβάρετη εώς θανάτου. Μην τους ακούσετε ποτέ.

Η Live @ the Vibrafusion Lab κυκλοφορία των Fathers ζέχνει τη μπόχα ενός 80’s bootleg. Αγνοούσα πλήρως την ύπαρξη της μπάντας αυτής η οποία φαίνεται ότι μοναδικό σκοπό έχει να παίξει το τίμιο punk/HC που διδάχτηκε από μεγαθήρια της σκηνής του παρελθόντος. Άξιοι μόνο και μόνο γιατί άκουσα πάνω από τρεις φορές το δισκάκι και δεν αντέχω τα live albums ούτε με σφαίρες.

Ώπα!, εδώ έχουμε μια μικρή αποκάλυψη. Ή μια τραβηγμένη-από-τα-μαλλιά-ρέπλικα των μεγάλων early Sabbath. Οι Fantasy Creeps πίνουν νερό στο όνομα της μεγαλύτερης heavy-everything μπάντας που υπήρξε ποτέ, και με ένα demo που ενστερνίζεται την αισθητική μιας πολύ πρώιμης 70’s ηχογράφησης, ρίχνουν στη φόρα το Sludge mini-album τους καλώντας όλους τους μερακλήδες της φάσης να “πάρουν μια αυτιά”.

Alternative, lo-fi, pop, ότι να ‘ναι φάση από τους Cozy Cove στο Big Green Monster. Εκεί που περιμένεις ότι πάλι κάποιος πειραγμένος άρχιζε να πειραματίζεται σου σκάνε αναπάντεχες μελωδίες όπως αυτή του My Brother Took My Toy και μένεις άφωνος. Θα καταλήξεις να αισθανθείς μέχρι και τον surf rock απόηχο (βλ. Go Away) δίχως να καλυφθείς ολοκληρωτικά βεβαίως. Κάτι μεταξύ διάνοιας και ηλιθιότητας.

ROTTING CHRIST "Rituals"

Rotting Christ

Rituals

2016 | Season of Mist

Αρκούντως διασκεδαστικό και πιθανών ότι καλύτερο έχω ακούσει μετά το A Dead Poem του 1997 είναι το νέο άλμπουμ των συμπατριωτών μας Rotting Christ. Κλισαδούρες τύπου “δεήσεις μαυροσέλιδων γριμορίων” σαφώς και δεν θα μπορούσαν να λείπουν αλλά όταν μπλέκουν με την ποίηση του Μπωντλαίρ, κάτι που μέχρι και η θεότητα που ακούει στο όνομα Diamanda Galas έχει προλάβει να εκμεταλλευτεί, ένα Πάτερ ἡμῶν για το έτσι της φάσης, σανσκριτικά, Αιγυπτιακά, και ω!, μια διασκευή στους αείμνηστους Aphrodite’s Child, τότε κάτι μου λέει ότι τέτοιοι δίσκοι κατ’ ανάγκη βγαίνουν. Φανταστείτε πόσο απάλευτη θεωρώ την 1999-2013 περίοδό τους. Ο ορισμός του βαρετού power chord.

SKÁPHE "Skáphe²"

Skáphe

Skáphe²

2016 | Fallen Empire Records

Ασφυκτικό black metal λένε τα tags στο bandcamp των Skáphe. Πιο ευδόκιμη ταμπέλα δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Και τίποτα άλλο, πλην της ασφυξίας, δε θα μπορούσε να χαρακτηρίσει καλύτερα την αποτρόπαια ατμόσφαιρα που δημιουργεί το γκρουπ. Έξι συνθέσεις ακατάβλητου μαύρου, σιφουνιασμένα ρυθμικά του Άδη και απροσδόκητα, κακοήθη leads είναι τα σήματα κατατεθέντα του πιθανότατα καλύτερου άλμπουμ του τρέχοντος έτους. Έτσι απλά. Alex Poole και D.G. Σύμπραξη των δύο καλύτερων ΒΜ σκηνών των τελευταίων χρόνων. Της Αμερικάνικης και της Ισλανδικής. Τα παρεπόμενα είναι απλώς ηχογραφημένα αίσχη, μια πορεία στο εξωκοσμικό stratum, μια διευθέτηση συμπάντων. Το καλύτερο μουσικό είδος που υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρξει ποτέ συναντάται εδώ σφοδρό, πλήρες και αλλαζονικό. Αντίπαλοι δε νοείται καν να συγκροτηθούν εναντίον του.

PHOBONOID "Orbita" EP

Phobonoid

Orbita EP

2013 | Dusktone

Black metal μουσική της οποίας η ambient/drone επικάλυψη προσδίδει τη γεύση majestic αριστουργημάτων του παρελθόντος. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως και απάνθρωπο λόγω των αστρικών διαστάσεων όραμα που καταλαμβάνει. Όμως το one-man project του Ιταλού Michele Stocco (Phobonoid) δύναται να κριθεί πιο αντικειμενικά στο περσινό full-length και όχι στο Orbita EP που εξετάζω εγώ εδώ.

SAVAGES "Adore Life"

Savages

Adore Life

2016 | Matador, Pop Noire

Το Silence Yourself έσκασε προ τριετίας σαν μια μικρή βόμβα. Οι Savages φέτος κυκλοφορούν με την ίδια τιμιότητα τη φυσική συνέχεια του ντεμπούτου τους. Οι μικρές ανάσες του ομώνυμου και του Mechanics είναι απαραίτητες για ένα δίσκο punk υφής όπως το φετινό Adore Life. Έτσι, αναδεικνύουν το εθιστικό beat των υπόλοιπων τραγουδιών τους.

BLACKDEATH "Totentanz" compilation

Blackdeath 

Totentanz comp

2016 | Heidens Hart Records

Οι συγκεκριμένοι κύριοι έχουν καταγωγή από τη Ρωσία και παίζουν πάμπολλα χρόνια black metal. To Totentanz δεν είναι τίποτα άλλο από ένα compilation που περικλείει τα δύο ομώνυμα EPs του παρελθόντος. Η μουσική της μπάντας δεν είναι καθόλου συγκλονιστική και συνάμα καθόλου γελοία. Σπάνια ακούς κάποια πιασάρικα θέματα μες στη χρυσή τους μετριότητα και την Σμήγκολ ερμηνεία.

HAUNTER "Διαδήλωση" EP

Haunter

Διαδήλωση EP

2015 | Independent

Οι Haunter μας χαιρετίζουν από Αμερική και υποθέτω πως είναι μια νεοσύστατη μπάντα σχετικά. Πέρυσι κυκλοφόρησαν ένα ΕΡ με τον ελληνικότατο τίτλο Διαδήλωση. Πρόκειται για ένα υποσχόμενο γκρουπ που παίζει βίαιο black metal στα χνάρια διάφορων θρύλων συμπατριωτών τους. Αν τα τύμπανα ήταν λίγο χαμηλότερα στη μίξη τότε ίσως να τους εκτιμούσα περισσότερο. Πάντως φαίνονται ικανότατοι στο να χτίζουν σωστά vibes.

CYANIC / INFINITE WASTE s/t split

Cyanic / Infinite Waste

Cyanic / Infinite Waste split

2015 | Independent

Μοντέρνο death metal που χωράει μέσα σε μόλις τέσσερα τραγούδια παίζουν οι Cyanic και οι Infinite Waste εκατέρωθεν στο split CD που κυκλοφόρησαν το 2015. Αν και προσωπικά δεν την παλεύω ούτε λεπτό με τη φάση τους, οπαδοί των Head Cleaner, Anomalous ή Decrepit Birth ίσως να τους εκτιμήσουν καλύτερα.

BATUSHKA "Литоургиiа"

Батюшка

Литоургиiа

2015 | Witching Hour Productions

Ας κάνω ένα σχόλιο για το πολυακουσμένο Litourgiya των Πολωνών Batushka. Αν και διαθέτει εξαιρετική riff-ολογία σε ορισμένα σημεία θεωρώ ότι το άλμπουμ είναι τουλάχιστον υπερεκτιμημένο και σχεδόν βαρετό μέχρι νύστας. Σπάνε ανά φάσεις τον black metal οδυρμό για να ξεράσουν doom τελετουργίες με εκείνα τα υμνικά φωνητικά του Варфоломей να είναι η αστεία εκδοχή του ανατριχιαστικού Masked Ball της Jocelyn Pook. Πολύ χασμουρητό γενικά η φάση τους.