23 January 2022

PAUL CHAMBERS QUARTET "Bass on Top"

Paul Chambers Quartet
Bass on Top
1957 | Blue Note

Σε συνέχεια του προηγούμενου post, το Blue & Sentimental δηλαδή, έρχομαι να γράψω λίγες λέξεις για το υπέροχο Bass on Top, παιγμένο από ένα υπέροχο κουαρτέτο με μπροστάρη τον παιχταρά μπασίστα Paul Chambers. Ο δίσκος με αποζημιώνει με πανέμορφη jazz και μου είναι οικείος στ' αυτιά μου λόγω της συμμετοχής κιθάρας (Kenny Burrell). Πόσο τέλεια μπορεί να ηγηθεί το μπάσο σε ένα σύνολο θα το ανακαλύψετε και στις έξι συνθέσεις του άλμπουμ, ιδιαίτερα στις στιγμές που ο Paul αποφασίζει να πιάσει το δοξάρι του.

16 January 2022

IKE QUEBEC "Blue & Sentimental"

Ike Quebec
Blue & Sentimental
1962 | Blue Note

Μιας και η προηγούμενη ανάρτηση ήταν για το Takin' Off στο οποίο συμμετείχε ο Philly Joe Jones, είπα να γράψω δύο λόγια για το Βlue & Sentimental, άλμπουμ που κινείται σε πιο cool jazz πεδία αλλά έχει το ίδιο τέρας πίσω από το drumkit. Εδώ απολαμβάνουμε και τον Grant Green σε υπέροχα κιθαριστικά παιξίματα πάνω από το πηχτό μπάσο των Paul Chambers και Sam Jones. Για το τέλος άφησα το παίξιμο του Ike (σαξόφωνο) το οποίο είναι φουλ αισθαντικό, σχεδόν ερωτικό.

09 January 2022

SONNY ROLLINS "Newk's Time"

Sonny Rollins
Newk's Time
1959 | Blue Note

Το Newk's Time (newk ήταν προσωνύμιο του Sonny) είναι ένα hard bop διαμαντάκι που περιέχει συνθέσεις τρίτων και μόνο μία του μπροστάρη Sonny Rollins, συγκεκριμένα το Blues for Philly Joe. Η ηχογράφηση είναι εξαιρετική φυσικά και η μπάντα που ακομπανιάρει τον θρύλο σαξοφωνίστα βρίσκεται εκεί για να παρέχει όλα τις δυναμικές πάνω από τις οποίες θα λάμψει ο αμερικανός αυτός μουσικός. Για το info και μόνο, αυτή είναι οι: Philly Joe Jones (τύμπανα), Wynton Kelly (πιάνο) και Doug Watkins (μπάσο).

02 January 2022

HERBIE HANCOCK "Takin' Off"

Herbie Hancock
Takin' Off
1962 | Blue Note

Τον συγκεκριμένο θρύλο της jazz τον γνώρισα στην πιο space/funk εκδοχή του πρωτίστως. Αναφέρομαι στη δισκάρα Head Hunters που ορθώς είναι υπερδιάσημη για όλους τους λόγους του κόσμου. Εδώ όμως ακούω το ντεμπούτο του στην Blue Note όπου ο ένδοξος πιανίστας συνοδεύεται από τέρατα όπως ο Billy Higgins (τύμπανα) και ο Dexter Gordon (σαξόφωνο) σε ένα ευκολοάκουστο μουσικό σύνολο όπου τα πάντα leadάρουν πάνω σε πανέμορφα ρυθμικά παιγμένα με μια ακατανόητη ευαισθησία και έναν συμπαγή ήχο.

30 December 2020

Kορυφαίοι δίσκοι για το 2020

Τόνοι μουσικής αυτή τη χρονιά, πιθανώς περισσότεροι από ποτέ. Τα παρακάτω άλμπουμς τσεκαρίστηκαν μεθοδικά και κρίθηκαν αναλόγως. Βασικά, υπάρχουν ακόμα περισσότερα απ' όσα αναφέρονται στην περίληψη που ακολουθεί αλλά η γενική εικόνα είναι η εξής:

Spirit Possession s/t
SkápheSk​á​phe³
Múspellzheimr s/t
Haapoja Mullan Keskeltä
DephosphorusSublimation
Jessie Ware “What’s Your Pleasure”
KevelMutatis Mutandis
PutridAntichrist Above
Skeletal RemainsThe Entombment of Chaos
Death.Void.TerrorTo the Great Monolith II
PallbearerForgotten Days
Spectral Lore & Mare Cognitum Wanderers: Astrology of the Nine
Black CurseEndless Wound
ProtomartyrUltimate Success Today
AkhlysMelinoë
UrfaustTeufelgeist



(7+ rating)
Νέα albums από Amnutseba, Cosmic Putrefaction, Terrestrial Hospice, Death Courier, Bas Rotten, Utzalu, Golden Light, Necrot, Sodality, Ceremonial Bloodbath, Sölicitör, Plague, Atramentus, Goatpenis, Vassafor, Deart, Bedsore, Oranssi Pazuzu, Gulch, Cruptic Shift, Körgull the Exterminator, Siege Column, Witches Hammer, Nicole Atkins, Pestilength, Thurston Moore, Armagedda, Nyrst, Perdition Temple, Rita Mosss, Undergang, Temple Nightside, Afsky, Wake, Cénotaphe, Cirith Ungol, Intellect Devourer, Primitive Man, Cadaver, Ondskapt, Blasphamagoatachrist και Warp Chamber.

(6+ rating)
Αμέτρητοι δίσκοι μεταξύ των οποίων αυτοί από Cauldron Black Ram, Fleet Foxes, Minerva Superduty, Χειμώνας, Necrobode, Violent Hammer, Havukruunu, Ulver, Ulcerate, Yves Tumor, Sumac, Pyrrhon, Inquisition, Fiona Apple, Human Impact, Mourning [A] BLKstar, Hexvessel, En Minor, Andy Shauf, Steven, Midnight, Witchcraft, Hagetisse, Hail Conjurer, Azath, Drain, Moaning, Wire, Caustic Wound, Special Interest, Jungle Fire, Tame Impala, Bambara, Moses Sumney, Psychotic Waltz etc.

(EPs & Demos)
Τα καλύτερα εξ αυτών μας τα πρόσφεραν οι Coagulate (rips!), Lychgate, Innumerable Forms, Skravl, Bastard Priest, Living Gate, Omnikinetic και Hinterkaifeck.

Όχι και τόσο καλές προσπάθειες από Astriferous, Yxxan, Wild Nothing, Mindforce, Reeking Aura, Macabre Omen, Vacantfield, Syphilisphallus και Lurker of Chalice ενώ τα ακόλουθα ήταν εντελώς για το πέος: Helskov, Μνήμα, Tribe of Pazuzu, House Anxiety, Closed Tear, Youth Crusher, Vaeok, Miserable Creature και Initiate.

23 March 2020

REDD KROSS "Born Innocent"

Redd Kross
Born Innocent
1982 | Smoke 7

Κλασικός δίσκος το συγκεκριμένο ντεμπούτο των Redd Kross (πρώην Red Cross - άλλαξαν το όνομα για προφανείς λόγους), ενός act που προμήθευαν με καύσιμα οι αδερφοί Jeff και Steven McDonald. Έχει το looseness του punk ως οφείλει και γι' αυτό διακρίνεται κυρίως. Για την ωμή του ενέργεια και την παιδική ορμή του. Το στυλ του άλμπουμ παραπέμπει αρκετά στους New York Dolls, και το proto-punk των Stooges. Εδώ θα ακούσει κανείς και διασκευές σε Charles Manson, Bo Diddley και Stu Phillips!

03 February 2020

ENCOFFINIZED "Chambers of Deprivation"

Encoffinized
Chambers of Deprivation
2020 | Sewer Rot Records

Απολαυστικό, αναίσχυντο death metal old school κοπής μας προσφέρει το ντουέτο των Max "Rutan" Baxter και Chris "Father Mullet" Johnson από την Δυτική Ακτή των Η.Π.Α. Σχετικά νεοσύστατο act, έχουν να επιδείξουν ακόμα ένα demo πριν το το παρουσιαζόμενο άλμπουμ. Ο ήχος του δίσκου είναι ξεπέτσωτος και βρωμάει ψοφίμια και αν ήταν να κάνουμε αναφορές γιατί πρέπει θα έλεγα ότι έχουν την αναντίρρητη ζέχνα των (early) Autopsy και Demilich όσον αφορά τον ήχο. Λίγο Vital Remains με αρκετά doomy riffs και πολύ πιο σάπια παραγωγή, καθώς επίσης και hardcore ιδεολογία όσον αφορά την αμεσότητα και διάρκεια των συνθέσεων. Εκδηλώνεται ακαριαία η δίψα της μπάντας για αυτό που κάνει, χωρίς να πέσει στον σωρό των groups που βασίζονται σε φτηνούς εντυπωσιασμούς.

19 November 2019

SWMRS "Berkeley's on Fire"

SWMRS
Berkeley's on Fire
2019 | Fueled by Ramen

Το punk rock εδώ μπαίνει περισσότερο σαν ταμπέλα για να περιγράψει τις αξίες ή την στάση του group (ως οφείλει δηλαδή) και όχι για να κατευθύνει τον ακροατή κάπου συγκεκριμένα ηχητικά. Οι SWMRS (προφέρονται Swimmers) είναι από τις Η.Π.Α. και το Berkeley's on Fire είναι ήδη το τέταρτο full-length της μπάντας. Η φλέβα της μπάντας σαφώς και είναι το pop σαν κουλτούρα όπως και στυλιστικά. Περισσότερο indie rock αλά Hives και Blur-ικές μελωδίες θα βρει ίσως κανείς εδώ παρά punk όπως το έθεσαν οι Ramones ή οι Sex Pistols λίγο αργότερα. Ο δίσκος είναι η βάση για το big next step της μπάντας στη μουσική βιομηχανία χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τον ευχαριστήθηκα. Δεν είμαι και ο καταλληλότερος άνθρωπος για να μιλήσει για τέτοιες προσπάθειες αλλά το mainstream κοινό θα τους αναδείξει σε κάτι μεγάλο υποπτεύομαι. Αργά ή γρήγορα.

24 June 2019

DEATHSPELL OMEGA "The Furnaces of Palingenesia"

Deathspell Omega
The Furnaces of Palingenesia
2019 | Norma Evangelium Diaboli

Κατά κάποιο τρόπο οι Deathspell Omega αγναντεύουν από την κορυφή που οι ίδιοι δημιούργησαν, τελείως ευφάνταστα, την τελευταία δεκαπενταετία. Αλήθεια, θα ήταν πολύ κλισέ μια οποιαδήποτε κριτική στο έργο τους όσον αφορά την μετά-Si Monvmentvm Reqvires, Circvmspice περίοδό τους. Και αυτό ισχύει τόσο στο μουσικό όσο και στο στιχουργικό περιεχόμενο στο οποίο οι πολύ προσεκτικοί και ψαγμένοι οπαδοί τους θα δώσουν ιδαίτερη βάση συσχετίζοντας το concept του νέου άλμπουμ με τη φιλοσοφία του Σαρτρ και του Μπατάιγ. Εγώ θα αρκεστώ στο να αναφέρω πως είναι απορίας άξιο να καταφέρνουν έναν τόσο έντονο παλμό σε συνθέσεις που έχουν γεννηθεί στην ίδια φλέβα της πρότερης δισκογραφίας τους. Θα συναντήσει κανείς εδώ τη λύσσα των Antaeus και την καλύτερη δυσαρμονία της πιάτσας σε κλίμακες φουλ μινόρε που θα τσαλακώσουν την καρδιά σας. Κι όλα αυτά με έναν οργανικό, ζεστό ήχο που κάνει μέχρι και την εκφορά του Aspa (;) να στάζει δηλητήριο.

12 May 2019

HAIMAD "The Return" EP

Haimad
The Return EP
2019 | Northern Silence Productions

Οι Haimad είναι μια παμπάλαια black metal μπάντα που σχηματίστηκε στα μέσα των 90's στη Σουηδία. Η τελευταία τους προσπάθεια ήταν ακόμα ένα ΕΡ που κυκλοφόρησε το 1999 και το The Return επιστρέφει μετά από είκοσι χρόνια απραξίας. Είναι λογικό λοιπόν ότι όσοι μπουν στη διαδικασία να ακούσουν το άλμπουμ θα βιώσουν μια old school εμπειρία του ήχου που θα παραπέμψει στις "συμφωνικές" προσπάθειες των (early) Arcturus και Emperor όπως επίσης και στους Old Man's Child, Dimmu Borgir και Dark Fortress. Σχετικά καλή, αν και παρωχημένη, αυτή η νέα τους προσπάθεια με το The Prophecy τραγούδι να κερδίζει τις εντυπώσεις ως το πιο περιπετειώδες και το Upon a Throne of Ice να χαρίζει αυτή την ανοίκεια θλίψη που αρμόζει σε μπάντες του είδους.