28 July 2011

DEPHOSPHORUS "Axiom" EP

Dephosphorus
Axiom EP
2011 | 7 Degrees Records

Θα πρέπει να είστε υπομονετικοί και συνετοί ώστε να φτάσετε στα σημεία απογείωσης του εν λόγω δίσκου. Κι αυτό γιατί (προς έκπληξή μου) η εξέλιξη του είναι εντελώς αντίθετη με το ξεκίνημα του δίσκου. Ναι, το ομολογώ, τα εισαγωγικά “Collimator” και “Continuum” δεν μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση αν και δεν είναι μπαζοτράγουδα που δεν αξίζουν μια. Καμια σχέση. Απλά πρέπει να φτάσεις στο αλα late Satyricon εναρκτήριο riff του “Dephosphorus” καθώς και την συνέχεια του δίσκου για να εκτιμήσεις την καλή δουλειά που έχει γίνει. Ο όρος astrogrind που χρησιμοποιεί το σχήμα με προδιέθετε για digital ακούσματα αλλά ο ήχος της μπάντας δεν έχει καμιά σχέση με καλογυαλισμένες παραγωγές και λοιπές πίπες. Τα τύμπανα αναπνέουν φυσικά και οι κιθάρες ξερνάνε μια ευχάριστη δυσαρμονία. Τα φωνητικά είναι υπεργαμώ, κάτι ανάμεσα στα σκισμένα/αγχωμένα της φάσης και μου θυμίζουν έναν λιγότερο παρανοϊκό Adi Tejada. Όσο για το info της υπόθεσης, οι Dephosphorus είναι Έλληνες και απαρτίζονται από τους Πάνο Αγόρο, Θάνο Μαντα (αμφότεροι πρώην μέλη των Straighthate – R.I.P.) και τον Νίκο Μεγαριώτη (Injekting Khaos). Η τελική τραγουδιστική τετράδα του δίσκου με κορυφαία τα “Indulge Me in Silence” και “On the Verge of an Occurence” ΣΠΕΡΝΕΙ! Η ίδια η μπάντα διαθέτει link προς ελεύθερο download στο ίδιο της το official site, οπότε δεν μένει κάτι άλλο απ’ το να παραθέσουμε κι εμείς το εν λόγω link. Α, και μην τα ξαναλέμε, αν γουστάρετε (που όσοι μπουν στη διαδικασία να το κατεβάσουν θα γουστάρουν σίγουρα), στηρίξτε τη μπάντα αγοράζοντας το “Axiom” ή κάποιο μπλουζάκι απ’ το merch της μπάντας. Εν αναμονή του full-length λοιπόν.

21 July 2011

BON IVER s/t

Bon Iver
Bon Iver
2011 | Jagjaguwar, 4AD

Το πορτοκαλί φανάρι της άδειας λεωφόρου. Δύση του ηλίου. Σα ν’ αχνοφαίνεται το retro poster πάνω στους ξεθωριασμένους τοίχους της παμπάλαιας πολυκατοικίας. Η θάλασσα απέναντι. Το πορτοκαλί φως του ηλίου. Ο υπόκωφος παλμός της πόλης. Όλα αρχίζουν να ξυπνάνε. Οι επόμενες στιγμές θα περιέχουν ιστορίες από κάθε σοκάκι, κάθε φωνή που αντηχεί σιγανά στα αυτιά όσων κοιτούν τη θέα. Μετά, κενό. Οι βραδινές ώρες δεν αφορούν κανέναν πλέον. Γιατί εκεί είναι το παρόν. Και το παρόν δεν το αφηγείται κανείς, παρά μόνο βιώνεται. Μια αλλαγή πλάνου. Το πορτοκαλί φανάρι της άδειας λεωφόρου. Ανατολή του ηλίου. Το ίδιο poster, ίδιος τοίχος. Η θάλασσα απέναντι. Το πορτοκαλί φως του ηλίου. Ο υπόκωφος παλμός της πόλης. Μια παρέα που κοιμάται μες στο αυτοκίνητο. Ένας οδηγός, κι αυτός νυσταγμένος. Η γαλήνη σταλάζει απ’ τον ουρανό. Ο ήχος των πουλιών. Είναι αυτά τα σύντομα, μα ατέλειωτα συνάμα, ημίωρα που αφορούν τη μουσική του δίσκου. Η ακουστική νοσταλγία που τόσο μοιάζει στον φθινοπωρινό ήλιο. Ο ημι-νηφάλιος τόνος του μοιάζει κάτι παραπάνω από απλά οικείος. Ναι, υπάρχουν και τέτοιες μουσικές. Μια χαρά μου κάνουν.

18 July 2011

MNMNTS "The Good Life"

MNMNTS
The Good Life
2011 | Adagio830

Να σου μια άσημη μπάντα η οποία αξίζει συγχαρητήρια για το ντεμπούτο άλμπουμ της, The Good Life. Η μουσική τους πνέει καύλα με τα ιδιατέρως σκισμένα φωνητικά να κλέβουν την παράσταση. Το ωραίο με αυτούς τους Γερμανούς είναι ότι καταφέρνουν να ακούγονται ειλικρινείς μες στις ξέχειλες από (ουσιαστική) μελωδία συνθέσεις τους. Μάλιστα καταφέρνουν να υποστηρίξουν τον δυσαρμονικό ήχο τους με κιθάρες που σαφώς ακούγονται πιο rock! Έτσι λοιπόν, κάλλιστα θα μπορούσαμε να πούμε πως πρεσβεύουν το χαοτικό hardcore με πλήρη αβρότητα. Υποκλίνονται μεν (και αυτοί) στον ήχο των θεών Cursed, καταφέρνουν δε να παρουσιάσουν ένα ολόδικό τους πρόσωπο και χαρακτήρα. Αφήνουν εντέλει το στίγμα ενός δίσκου που κυλάει σα νεράκι, απόλυτα σεμνότυφος. Γαμώ τα σκηνικά δηλαδή.

06 July 2011

ARCTIC MONKEYS "Suck It and See"

Arctic Monkeys
Suck It and See
2011 | Domino

Το τέταρτο, σαραντάλεπτο άλμπουμ των Βρετανών Arctic Monkeys μας τους συστήνει περισσότερο σαν μπάντα από ποτέ. Η νευρόσπαστη δομή (νότα προς νότα) των τραγουδιών τους εως τώρα βέβαια είχε προσδώσει στους τέσσερις αυτούς πιτσιρικάδες ένα προσωπικό ύφος που τους έκανε να ξεχωρίζουν μες στον όλο μουσικό μπαζο-χαμό. Η αλήθεια είναι πως το Suck It and See είναι τουλάχιστον ευχάριστο σαν άκουσμα. Αυτό το indie, και ελαφρώς νεο-ψυχεδελικό, rock τους κρύβει (τώρα περισσότερο από ποτέ, το ξαναλέμε) πανέμορφες μελωδίες που μπορούν να συνοδεύσουν έστω και τις “ρηχές” σας ώρες πολύ ευχάριστα. Ο Alex Turner (τραγουδιστής/βασικός συνθέτης) υποστηρίζει ότι σ’ αυτό το δίσκο προσηλώθηκαν όλοι μαζί στο να κάνουν περισσότερες πρόβες και πως αυτό τους έδεσε πιο πολύ. Όντως, το αποτέλεσμα είναι πασιφανές μιας και ο δίσκος έχει τραγούδια που μοιάζουν με τραγούδια, ασχέτως αν ρηχαίνει η ποιότητα της σύνθεσής τους. Απ’ τους Arctic Monkeys το μόνο που μπορείς να απαιτήσεις είναι super hits τύπου Brianstorm και ο νέος δίσκος τους περιέχει ΚΟΜΜΑΤΟΥΣ σαν το single Don’t Sit Down ‘Cause I’ve Moved Your Chair που γαμούν και δέρνουν. Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι ικανοί να γράψουν φοβερά πράγματα μιας και η στιχουργική αντίληψη του Turner ολοκληρώνει πλήρως το όλο σύνολο με βάση μια μουσική που είναι τουλάχιστον αξιόλογη. Μακάρι όλο το mainstream να ήταν σαν κι αυτό το δισκάκι.