02 December 2014

ANDREA SCHROEDER "Where the Wild Oceans End"

Andrea Schroeder
Where the Wild Oceans End
2014 | Glitterhouse Records

Ένα ουσιαστικά ασήμαντο άλμπουμ κυκλοφορεί από την Andrea Schroeder με τίτλο Where the Wild Oceans End. Μουσικές για τα γούστα του Κοκκινόπουλου και τις αδιάφορες σειρές που κυκλοφορεί κατά καιρούς τύπου Κόκκινη Εντολή του 73ου Νόμου. Η αλήθεια είναι πως η ευαίσθητη πλευρά του άλμπουμ προσπαθεί να πιάσει (στο θηλυκό του) μια Cohen-ική χροιά αλλά το αποτέλεσμα χωλαίνει τόσο που καταντά υπερβαρετό. Η μελαγχολική του φύση και η υποβόσκουσα κατήφεια δε μπορούν να με πείσουν για την ποιότητα των ασμάτων. Τα πράγματα γίνονται λίγο ενδιαφέροντα στο μικρό σε διάρκεια The Rattlesnake όπου ο ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας αλλάζει το mood της σύνθεσης. Μια δουλειά που μπορείτε να προσπεράσετε δίχως τύψεις.

01 December 2014

THE SOFT MOON "Feel" single

The Soft Moon
Feel 7"
2014 | Independent

Οι The Soft Moon είναι μεγάλη μπαντάρα. Ή έτυχε απλώς να μου κάτσουν εμένα τόσο καλά. Ευχαριστώ τον Θεοδόση που μου πρότεινε να τους τσεκάρω. Το Feel sinle τους περιέχει το ομώνυμο track συν το Hunger. Μ’ αρέσουν και τα δύο πάρα πολύ αν και ποτέ δεν είναι αρκετά δύο μόνο τραγούδια. Ο αέρας που μύρισα σ’ αυτά ήταν New Order-ικός οπότε με σκλάβωσαν (ξανά) ψιλο-αυτόματα.

29 November 2014

DARK CIRCLES "MMXIV"

Dark Circles 
MMXIV
2014 | Désordre Ordonné

Το καλύτερο μετα- Cursedικό crust έρχεται και αυτή τη φορά από τον Καναδά. Ως προς την αισθητική όμως μόνο. Γιατί αυτοί οι τύποι ούτε ρέπλικες είναι ούτε τους βλέπω να γίνονται. Μάλλον ότι καλύτερο ξέβρασε το ’14. Ή τουλάχιστον ότι πιο εθιστικό.

22 November 2014

BOHREN & DER CLUB OF GORE "Piano Nights"

Bohren & der Club of Gore
Piano Nights
2014 | PIAS Recordings

Μια μικρή αναφορά στο νωχελικό piano jazz των Bohren and Der Club of Gore: Το νέο τους δισκάκι ονομάζεται Piano Nights και συνεχίζει την μαύρη παράδοση των albums τους. No tempo φόρμες, κυρίως της jazz σκηνής, θα σας επουλώσουν πολλές από τις ταλαιπωρημένες μέρες σας. Συνίσταται, ως σκοτεινή μουσική, η ακρόασή του τα βράδια. «Εννοείται», θα λέγανε οι περισσότεροι. Και θα είχαν και δίκιο.

15 November 2014

NICOLE ATKINS "Slow Phaser"

Nicole Atkins 
Slow Phaser
2014 | Oh'Mercy! Records

Η αγαπημένη μου Nicole Atkins κυκλοφορεί τον τρίτο και πιο μεστό δίσκο της καριέρας της και παραμένει εκνευριστικά ποιοτική χωρίς να χάνει ίχνος από τον mainstream χαρακτήρα των τραγουδιών της. Μια πλειάδα εμφανών επιρροών κάνει εμφάνιση εδώ μέσα, κι όμως είναι τόσο αυθεντική που σχεδόν τη ζηλεύεις.

07 November 2014

AS WE DRAW "Mirages"

As We Draw 
Mirages
2014 | Throatruiner Records

Σε όλον αυτόν τον άδοξο post συφερτό που μαστίζει στις μέρες μας, οι As We Draw έρχονται με ένα μουσικό μνημείο που ζωγραφίζει υπέροχα με αναπάντεχες μελωδίες τη hardcore βάση των συνθέσεων τους. Τέτοιοι δίσκοι βγαίνουν σπάνια ανά τα χρόνια. Live ηχογράφηση με ζηλευτό ήχο-πρότυπο.

MORNING DEW s/t

Morning Dew
Morning Dew
1970 | Roulette

Μια Uriah Heep/Deep Purple χροιά διακατέχει τα αυλάκια του ομώνυμου άλμπουμ των Morning Dew οι οποίοι κάποτε κυκλοφόρησαν αυτό το διαμαντάκι psych rock μουσικής. Σαφώς περισσότερο οργανικοί και θερμοί σε σχέση με την ξινίλα των DP. Ακούστε το Upon Leaving π.χ. και θα βρείτε τη μισή αλήθεια νεότερων μπαντών όπως οι Firebird.

30 September 2014

COWARDS "World Champions in Male Chastity"

Cowards 
World Champions in Male Chastity
2014 | Independent

Εδώ έχουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με μια αναβίωση των The Birthday Party. Ή όχι. Όπως και να ‘χει το punk των Cowards στοχεύει ακριβώς στην ασχήμια ενός είδους που φαίνεται να έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

25 September 2014

PMS 84 s/t demo

PMS 84
PMS 84 demo
2014 | Independent

Οπαδικό και ανήσυχο punk ακούμε στο νέο demo των PMS 84, μιας μπάντας που προέρχεται από το Portland της Αμερικής. Κανένα ίχνος πρωτοτυπίας δεν θα βρείτε εδώ μέσα, παρά μόνο γνήσιο και ανόθευτο old school hardcore μέσα σε έξι σύντομες αλλά ωραίες συνθέσεις.

13 July 2014

LANA DEL REY "Ultraviolence"

Lana Del Rey 
Ultraviolence
2014 | Polydor, Interscope

Συνεχίζω να την θεωρώ κενή. Όμως το Ultraviolnce είναι μια ανώτερη προσπάθεια του προκατόχου του. Οι μουσικές ατμόσφαιρες που αποπνέει το άλμπουμ είναι ότι ακριβώς φανταζόμουν γι’ αυτή εξ’ αρχής. Οπότε ελπίζω ότι στη συνέχεια θα βρεθεί η χρυσή τομή για το αριστούργημα που μας χρωστάει μια τέτοια φωνή.