BOSSE-DE-NAGE "Further Still"

Bosse-de-Nage

Further Still

2018 | The Flenser

“Everyday is the same” είναι ο στίχος με τον οποίο μας καλωσορίζει ο Bryan Manning στο νέο full-length των Καλιφορνέζων. Για όσους ανέπαφους, οι Bosse-de-Nage θα μπορούσαν να είναι η υγιής εκδοχή των Deafheaven όσον αφορά τον τρόπο που προσεγγίζουν το black metal τους. Έχουν βγάλει τουλάχιστον δύο δισκάρες στο παρελθόν και το Further Still συνεχίζει την κληρονομιά αυτής της ηχητικής ηδονοζάλης με (πολύ) ανήσυχες κιθάρες και περιπετειώδες drumming. Το post-hardcore εδώ μπολιάζεται μόνο και μόνο για να συχλιάσει τον ψόφο του black metal σαν είδος μιας και η σύγχρονη εκδοχή των Αμερικανών δεν έχει σαν ζητούμενο ούτε δάση, ούτε trolls.

SPIRITUALIZED "And Nothing Hurt"

Spiritualized

And Nothing Hurt

2018 | Fat Possum, Bella Union

Γενικά ο Jason Pierce έχει δικαιολογημένα λάβει επευφημίες για την εως τώρα καριέρα του που σαφώς δεν χωρούν αμφισβήτηση (ιδιαίτερα οι αείμνηστοι Spacemen 3). Η νέα του (και πιθανώς τελευταία) προσπάθεια με το σχήμα των Spiritualized όμως είναι ξέπνοη και αποστράγγι μιας πορείας στην οποία αποστηθίζει τον μελό εαυτό του και επαναλάμβανεται απογοητευτικά, χωρίς βέβαια να ξεπέσει σε μουσικό φαλιμέντο. Το And Nothing Hurt είναι αργόβαδο με λίγες εκρήξεις και σχετικά όμορφα λαλήματα, καλοκαμωμένο και φιλότιμο. Είναι όμως συνάμα δίσκος ασφαλής και νηφάλιος. Κοινώς ανώφελος όσον αφορά τη μουσική του υπόσταση. Μόνο για την πυρωμένη λαχτάρα του οπαδού.

PAUL McCARTNEY "Egypt Station"

Paul McCartney

Egypt Station

2018 | Capitol

Μια πενταετία μετά το τελευταίο του solo άλμπουμ, ο γερόλυκος Paul McCartney ανταμώνει ξανά με τους οπαδούς του ανά τον κόσμο με μια κυκλοφορία που χρησιμοποιεί σαν μόστρα το μουσικό παρελθόν του με τους θεόρατους Beatles αλλά και μια σύγρονης υφής παραγωγή. Αν τσεκάρεις το Fuh You single θα απογοητευτείς οικτρά και δεν θα θες στα αλήθεια να ακούσεις τον δίσκο ο οποίος στον αντίλαλό του δεν έχει να προσφέρει κάτι συνταρακτικό στην τελική. Εντάξει, δεν εναντιώνεσαι εύκολα σε τέτοιον καριερίστα αλλά η δίψα του να βρεθεί στο προσκήνιο πάση θυσία τον οδηγεί σε ανυπόφερτες συνθέσεις και πειθαρχημένες γραφικότητες όταν θα έπρεπε να αποστάξει την εξερεύνηση και να μην δίνει λόγο σε απολύτως κανέναν.

COSTAS VARRAS "Neon-Classical"

Costas Varras

Neon-Classical

2018 | Symmetric Records

Δυνατή επιστροφή του Κώστα Βάρρα στη δισκογραφία σχεδόν μετά από μια δεκαετία και αφού έχει αφήσει πλέον το Overlord’s Perpetual προσωνύμιο. Όπως καταδεικνύει και ο τίτλος του δίσκου εδώ έχουμε να κάνουμε με Malmsteen-ικό υλικό με αρκετές τζούρες σύγχρονου μελωδικού metal. Ο δίσκος έχει 13 τραγούδια στα μισά από τα οποία υπάρχουν guest φωνητικάριοι (με τον Joseph Michael να υπερισχύει όλων). Αν εξαιρέσει κανείς την άρτια αλλά στείρα παραγωγή του σωρού (Bob Katsionis) και τα safe ρυθμικά (άλλοτε Van Halen-ικά, άλλοτε Queensrÿche-ικά κοκ), το performance των μουσικών είναι υψηλό με τον Κώστα να λάμπει με τις παιχτικές του δυνατότητες. 

ALRUNA "Relieving the Altar"

Alruna

Relieving the Altar

2018 | Tour de Garde

Η Καναδέζικη Tour de Garde (στέγη των Drowning the Light, Ash Pool, Diapsiquir, Akitsa κ.α.) κυκλοφόρησε φέτος αυτό το πολύ καλό, Burzum-ικό demo εποχής Hvis Lyset Tar Oss και ανεβάζει τις μετοχές της. Η μόνη διαφορά με το ύφος του μάσκουρου Νορβηγού εξτρεμιστή εντοπίζεται στα φωνητικά καθώς εδώ οι Αυστριακοί Alruna επιλέγουν ένα πιο βαμπυρέ στυλ ή ανά φάσεις ένα υμνικό/επικό ghoulish performance (βλ. Spells Cast Unto the Silver Gleam of the Mountains). Κατά τ’ άλλα οι συνθέσεις είναι προφανώς μινιμαλιστικά στημένες και ό,τι πρέπει για βόλτες στο δάσος με τα αερικά του τόπου. Για όσους υποφέρουν το φως του ήλιου λοιπόν...

ALICE IN CHAINS "Rainier Fog"

Alice In Chains

Rainier Fog

2018 | BMG

Καθάριο, Cantrell-ικό doom που εγκαινιάστηκε στο (αρχαίο πλέον) Dirt άλμπουμ της μπάντας και που εκτιμάται ως και το σημαντικότερό της από τους περισσότερους οπαδούς. Ο mainman είναι αρκετά θροφανός μες στη νωχελικότητα που τον διακατέχει όσον αφορά το riff. Οι άλλοι ούτως ή άλλως πάντα συνοδευτικοί ήταν, μηδενός εξαιρουμένου, κύριως του μουρμούρη του DuVall που είναι κάτι παραπάνω απο σχολαστικός στον ρόλο του ως υποκατάστατο της πρεζομένης, Staley-ικής χροιάς. Η αλήθεια είναι ότι το Rainier Fog είναι ποιοτικό και καλοπροαίρετα κατεργάρικο. Η αλήθεια επίσης είναι ότι «τα ίδια Καντρελάκη μου, τα ίδια Καντρελή μου».

DARVAZA "Darkness in Turmoil"

Darvaza

Darkness in Turmoil EP

2018 | Terratur Possessions

Ιταλο-Νορβηγική σύμπραξη που ασχολείται προφανώς με το black metal (το όνομα της Terratur Possessions άλλωστε παραείναι κράχτης για να υποθέσεις κάτι διαφορετικό) όσο πιο ξάστερα γίνεται. Αν και η διάρκεια του ΕΡ είναι μικρή (22 λεπτά) οι τρεις συνθέσεις του αρκούν για να δείξουν τις προθέσεις του project. Όσοι αναζητούν ήχους γαλήνης ας προσπεράσουν. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι εδώ μέσα θα γευτεί κάποιος την ψύχρα του είδους. Έχει ενδιαφέρον επίσης να ακούσει κανείς κάποια σατυρικά φωνητικά τερτίπια του Wraath (Behexen, Mare, κ.α.) που ζητούν ελέηση από τον μεγάλο Attila Csihar αλλά ως εκεί. Κάτι απόθητα rock lapses δεν είναι και τόσο καλάρεστα στην τελική. Μετριότης.

INNUMERABLE FORMS "Punishment in Flesh"

Innumerable Forms

Punishment in Flesh

2018 | Profound Lore Records

Αυτό το περίμενα όσο τίποτα άλλο. Από το promo του 2016 οι Innumerable Forms ήταν ο πλέον διακαής πόθος για ένα full-length. Αν και στο παρελθόν ήταν πολύ πιο οργίλοι (όλοι τους μέλη της hardcore σκηνής) στο ντεμπούτο πετάνε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου την ταχύτητα στην άκρη και την αντικαθιστούν με θανάσιμο doom/death κυρίως επηρεασμένο από τους Demilich και Demigod. Παλιά Φινλανδική σκηνή δηλαδή. Το ευτυχές είναι ότι η μπίχλα τους δεν ξεμολύνεται. Το ύφος τους δεν είναι αφόρετο και σίγουρα δεν πρωτοτυπούν μες στο μουσικό συναξάρι. Αλλά λίγο το Incantation-like solo με την πρόστυχη χρήση του τρέμολο, λίγο ο ασουλούπωτος (αλλά διαυγής) ήχος τους, λίγο η φωνάρα του DeTore, με έπεισαν στο φουλ.

MOENEN OF XEZBETH "Ancient Spells of Darkness..."

Moenen of Xezbeth

Ancient Spells of Darkness…

2018 | Nuclear War Now! Productions

Αν και ο φίλος που μου πρότεινε αυτό το δισκάκι έλεγε πως μοιάζουν αρκετά με early Samael δεν θα συμφωνήσω ιδιαίτερα. Ναι, το Ancient Spells of Darkness είναι synth-driven black metal και το tempo του δεν βασίζεται σε στανικό blastbeat αλλά ο Morbid Messiah (επίσης στους φανταστικούς Perverted Ceremony) εδώ διαπρέπει τόσο σε όλους τους τομείς που θα ΄ταν κρίμα και άδικο να συγκριθεί με τους Ελβετούς showmen. Στέριο απόθεμα του αυθεντικού αισθήματος, το κακοκάρδισμα του δίσκου πλανεύει σχετικά εύκολα με την κατάμαυρη ψυχή του και τους μισανθρωπιστικούς ήχους του. Η NWN! παραείναι συνεπής σε ότι αφορά την ποιότητα των πραγμάτων.

FAUSTCOVEN "In the Shadow of Doom"

Faustcoven

In the Shadow of Doom

2018 | Nuclear War Now! Productions

Κλασσική υπερμπάντα του υποστρώματος αυτοί οι οραματιστές Νορβηγοί από το Trondheim, οι οποίοι πιλατεύουν το γνήσιο evil πνεύμα με τρόπους ζηλευτούς. Αβάσταχτες συνθέσεις του doom metal υπό το μαυρομεταλλικό πρίσμα με έντονη avant-garde φλέβα και παλμό. Το In the Shadow of Doom είναι ακόμα μια μικρή νίκη απέναντι στο παρζαβλό mainstream και την γενικότερη εμπορικοποίηση του ακραίου ήχου. Ασάπητη η τέχνη του ντουέτου σαλεύει ξέφρενη, μαρτυρικά, πάνω από ταμπέλες και είδη για να μας χαρίσει τον μεστωμένο φόβο που οφείλει και αξίζουμε. Θρηνητικό, μελωδικό, αργό, ερεθιστικό, το άλμπουμ αυτό είναι πετρόψυχο και άστοργο. Ρούφα το ως το μεδούλι.