FINIS "Visions of Doom"

Finis

Visions of Doom EP

2018 | Iron Bonehead Productions

Όταν ο Euronymous έπαιζε ανχόλι doom στο δεύτερο σκέλος του Freezing Moon, όταν οι Sadistic Intent γράφουν leads, όταν η έννοια του μέτρου ξεπερνά το προσδοκώμενο. Οι Γερμανοί τηρούν υπερβολικά τους κανόνες του minimal και πολύ φοβάμαι ότι αυτό συμβαίνει λόγω έλλειψης έμπνευσης. Το death/black metal τους είναι αρκούντως προκλητικό και αυθάδες αλλά γενικά, αν εξαιρέσεις την ομώνυμη σύνθεση, εκεί που οι συνθέσεις πάνε να δαγκώσουν είναι σα να σε γλείφει φαφούτικο στόμα. Αυτό βέβαια είναι το μειονέκτημα κάθε ΕΡ, ειδικά αν δεν σε λένε Bölzer. Πέρα την πλάκα όμως, οι Finis είναι στο σωστό δρόμο για να κυκλοφορήσουν μια μέρα το δικό τους μικρό διαμαντάκι.

EL KIRPITCH "New Rave"

El Kirpitch

New Rave

2018 | Le Brick

Όπως πληροφορούμαστε από τον Ρώσο δημιουργό του συγκεκριμένου project το New Rave είναι ηχογραφημένο εδώ και μια διετία αλλά μονταρίστηκε, τελειοποιήθηκε και βγήκε τελικά στη δημοσιότητα μόλις φέτος. Το ύφος του είναι synthwave και θυμίζει πολύ ανάλογα projects τύπου Carpenter Brut, Perturbator κτλ. Αν προσπεράσει κανείς την γελοία αισθητική του εξωφύλλου και τα πολύ κακά vibes που λαμβάνει κοιτάζοντας το, το άλμπουμ διαθέτει καλές στιγμές που θα ευχαριστήσουν προφανώς τους οπαδούς αυτής της μουσικής αλλά και όσων έχουν εντρυφήσει, έστω και ελάχιστα, στην electronica. Ανά φάσεις μάλιστα θα βρει κανείς ιδιαίτερα σκοτεινές μελωδίες μες στα τραγούδια που το απαρτίζουν.

BURIAL INVOCATION "Abiogenesis"

Burial Invocation

Abiogenesis

2018 | Dark Descent Records

Αρματωμένοι ξανά με τον Engin Güngör πίσω από το drumkit, μετά από τη φυγή του από τη μπάντα την τριετία 2011-2014, και τον Mustafa Yildiz στα φωνητικά (ο οποίος ξανα-αποχώρησε πρόσφατα) οι Burial Invocation δείχνουν να είναι προσωπική υπόθεση του Cihan Akün στο πρώτο full-length τους. Οι Τούρκοι είχαν προκαλέσει τεράστια αίσθηση στο underground με την κυκλοφορία του Rituals of the Grotesque ΕΡ τους και πολλοί ανέμεναν την ανάλογη συνέχεια. Ξαραχνιάζοντας αισθητά τον ήχο τους, εδώ χρησιμοποιούν το παρελθόν τους σαν σαβαγιάρ για κάτι που τείνει επιδειξιομανές αλλά ποτέ δεν ξεφεύγει από τα όρια του τρού death metal ορεκτικού. Κοινώς, το σάλεμα της ηχητικής σήψης είναι ορατότατο.

IMMORTAL "Northern Chaos Gods"

Immortal

Northern Chaos Gods

2018 | Nuclear Blast

Πολλοί περίμεναν αυτό το νέο άλμπουμ των Νορβηγών superstars. Όχι μόνο γιατί είναι ένα νέο full-length μετά από εννέα χρόνια αλλά περισσότερο γιατί είναι το πρώτο χωρίς τον Abbath στις τάξεις του σχήματος. Στο line-up όμως συνεχίζει να υπάρχει γνήσια φλέβα μιας κι εδώ έχει αναλάβει τη σύνθεση ο Demonaz. Το στυλ της μπάντας συνεχίζει την κληρονομιά ενός At the Heart of Winter και μετά δυσκολίας διακρίνεις την απουσία του, επί ετών, βασικού συνθέτη. Παρ’ όλα αυτά εδώ μέσα δεν υπάρχει τίποτα το συγλονιστικό και όσοι περίμεναν τη χρήση βιτριολικών riffs όπως αυτά του Diabolical Fullmoon Mysticism και Pure Holocast καλό θα ήταν να προσπεράσουν.

DISPIRIT "Enantiodromian Birth"

Dispirit

Enantiodromian Birth

2018 | Independent

Το Enantiodromian Birth είναι άλλη μια demo ηχογράφηση των Dispirit κατά τον Μάϊο της χρονιάς που διανύουμε στο Oboroten studio. Πιστοί στο μοτίβο  κυκλοφοριών τους από το ’10 εως τώρα το συγκεκριμένο demo δεν θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από μια τελειότητα. Εδώ μέσα (πέρα από τη διάνοια που ακούει στο όνομα John Gossard και τον σταθερό συνεργάτη του Todd Meister) συναντάμε για πρώτη φορά τους Harland Burkhart και Greg Brace, αμφότεροι μέλη των Wild Hunt. Ηχητικά το νέο άλμπουμ είναι ίσως η πιο προσιτή τους δουλειά. Συνθετικά, για όποιον τυγχάνει να μην τους γνωρίζει, κινούνται σε μεγαλειώδη black metal άσματα που ξεφτιλίζουν κάθε λογής Watain και λοιπούς καραγκιοζάκους.

NEON CITY MURDER "This Is Space"

Neon City Murder

This is Space

2018 | Independent

Το bio section στην bandcamp σελίδα των Neon City Murder δηλώνει πως πρόκειται για ένα one-man project ενός αγροτόπαιδου από τη Σουηδία που είναι επηρεασμένο από τα όνειρα, το progressive rock των 70s και την ηλεκτρονική μουσική των 80s. Εξερευνώντας λίγο περισσότερο το είδος που άκουσα σχετικά πρόσφατα με τον Carpenter Brut ως αφετηρία κάπως κατέληξα και στο This is Space άλμπουμ. Συγκριτικά με τον προ-αναφερθέντα υστερεί στον τομέα σύνθεσης αλλά γενικά τα μουσικά του πρότυπα είναι παρόμοια. Τα 38 λεπτά που διαρκεί όμως μου φάνηκαν πολλά για μόλις εφτά τραγούδια ενός τέτοιου άλμπουμ. Αρκετά μονότονο και σίγουρα καθόλου ξεχωριστό. 

CRAFT "White Noise and Black Metal"

Craft

White Noise and Black Metal

2018 | Season of Mist Underground Activists

Ένας απλός εγκυκλοπαιδισμός του είδους θα μπορούσε να ξεκινήσει και να σταματήσει στη δισκογραφία των Craft. Οι Σουηδοί έχουν προσηλώσει το ενδιαφέρον τους τόσο πολύ στις δημιουργίες που ξέβρασε το Δεύτερο Κύμα που εγνωσμένα πλέον κυκλοφορούν πάντα κάτι σταθερά ποιοτικό. Το νέο τους άλμπουμ είναι επίσης αδύνατον να κλονιστεί και εγείρει το κυρίαρχο black metal αίσθημα με χαρακτηριστική άνεση. Το Μίσος δηλαδή. Η εναλλαγή των riffs είναι καθηλωτική και περιέργως αναμενόμενη. Η αναλογική τους προσέγγιση δε μπορεί να μην θυμήσει έστω και στο ελάχιστο τους θεούς Darkthrone (ξανά), το rock κάνει και εδώ εμφάνιση, και γενικά ενορχηστρώνουν εύστοχα την ανθρώπινη δυσθυμία.

EMBRACE OF THORNS "Scorn Aesthetics"

Embrace of Thorns

Scorn Aesthetics

2018 | Iron Bonehead Productions

Το black/death γιουρούσι των Embrace of Thorns εδώ χρωματίζεται με καταπληκτική ατμόσφαιρα που όμοια της δεν θα συναντήσεις στις παρελθοντικές προσπάθειες του γκρουπ. Όχι ότι τα προηγούμενα albums ήταν κακά αλλά το Scorn Aesthetics είναι τόσα βήματα μπροστά (όσον αφορά στη σύνθεση αλλά και στο πνέυμα) που δεν θα δυσκολευτεί να κερδίσει τον οπαδό είτε του νεκρομεταλλικού είτε του μαυρομεταλλικού ήχου. Πρώτη ηχογράφηση του session-ά παιχταρά Γιάννη Βότση με τη μπάντα και τυγχάνει να πετύχει τραγούδια που όσο σκόπιμα και να είναι αποφεύγουν το γιαλαντζί αποτέλεσμα της πλειοψηφίας του είδους. Οι EoT μόλις χτύπησαν τη σθεναρότερη των φλεβών.

KAMASI WASHINGTON "Heaven and Earth"

Kamasi Washington

Heaven and Earth

2018 | Young Turks

Το Heaven and Earth είναι ένα μεγαλεπήβολο άλμπουμ και θέλει τόλμη όσο και όρεξη (κυρίως) για να το ακούσεις. Κι αυτό γιατί η συνολική του διάρκεια αγγίζει σχεδόν τις δυόμιση ώρες. Πιθανότατα να μην αγγίζει τα επίπεδα του The Epic δίσκου του αλλά η σύγχρονη jazz του Kamasi Washington ως δια μαγείας καταφέρνει με την προοδευτικότητά της να ενθουσιάζει, αντί να βουρλίζει, τον ακροατή λόγω της εκνευριστικά καλής ροής της. Πέρα από το άψογο performance στο background ο σολίστας αυτός καλλιτέχνης διακρίνεται άνετα ως ηγετική φιγούρα δίχως να φλυαρεί, διατηρώντας την απόλυτη ισορροπία μέσα στα πολυσχιδή τραγούδια του, τα οποία εδώ είναι σαφώς πιο ευκολοχώνευτα για τους οπαδούς.

DÉLÉTÈRE "De Horae Leprae"

Délétère

De Horae Leprae

2018 | Sepulchral Productions

Καναδέζικο ντουέτο που παίζει black metal στα πρότυπα των συμπατριωτών τους Forteresse (μάλιστα ο ένας έχει υπάρξει live μέλος των αναφερόμενων) αλλά και άλλων politically oriented (ή καλύτερα ακροδεξίας/εθνικοσοσιαλιστικής αντίληψης) μπαντών όπως οι Satanic Warmaster. Τα αγαπημένα τους θέματα είναι ο λοιμός και το σκοτάδι και αντιστοίχως ντύνουν το μουσικό τους περίβλημα. Το ύφος τους είναι δραματικό και λυσσαλέο συνάμα και η συχνή χρήση πλήκτρων θα φέρει έντονα στο νου την majestic ατμόσφαιρα των early Emperor. Η ροή των κομματιών είναι αδιάκοπη και, ηχητικά μιλώντας, είναι γραφικοί αλλά και πιστοί στις κλασσικές συνταγές. Μαυρομέταλλοι με τα όλα τους δηλαδή.