02 July 2014

MEANDGOLIATH "New Songs" EP

MeAndGoliath
New Songs EP
2014 | Independent

Ωραίο punk/emo από τους MeAndGoliath στο φετινό New Songs. Τρία μικρά τραγούδια με προφανές ενδιαφέρον, πέραν του κιθαριστικού, το vocal exchange με έντονο συναίσθημα. Έχετε ακούσει πολύ καλύτερα στο είδος πάντως.

06 June 2014

DEAD CONGREGATION "Promulgation of the Fall"

Dead Congregation
Promulgation of the Fall
2014 | Martyrdoom Productions

Τα έξι χρόνια προσμονής άξιζαν κάθε δευτερόλεπτο που πέρασε όταν μιλάμε για το δεύτερο full-length των Dead Congregation. Το Promulgation of the Fall είναι ήδη κλασσικό στα αυτιά μου και πανάξιος διάδοχος του τρομακτικού ντεμπούτου της μπάντας. Εδώ μέσα τα πράγματα έχουν γίνει λιγότερο σκοτεινά αλλά πολύ πιο άμεσα όσον αφορά την επιθετικότητα της μπάντας. Από την εισαγωγή του Only Ashes Remain ξέρεις ότι δεν πρόκειται να απογοητευτείς. Κάθε τραγούδι του δίσκου διαθέτει riffs που μένουν στην ιστορία. Η νοοτροπία είναι και πάλι old school με όλες τις Immolation και Incantation καταβολές της μπάντας να έχουν ενσωματωθεί μέσα της σαν να μην υπήρξαν ποτέ οι αναφερόμενοι θρύλοι της σκηνής. Ακούστε το απειλητικό doom σκάσιμο του ομώνυμου τραγουδιού, το riff που σκάει στα πρώτα δευτερόλεπτα του Nigredo, το παράφρον στροβίλισμα του Schisma. Ουσιαστική έμπνευση από την καλύτερη death metal μπάντα των καιρών μας. Η μουσική είναι εξ’ ολοκλήρου γραμμένη από τον frontman Αναστάση και του δίνεται τεράστιο credit για όλες αυτές τις ιδέες. Άξια αναφοράς είναι τα leads του δίσκου με τα liner notes να υπογραμμίζουν ποιος παίζει τι κάθε φορά. Μιλάμε για άλλης εποχής καύλες. Στιχουργικές συμμετοχές αυτή τη φορά βρίσκουμε ξανά από τον Ketola (που είχε αναλάβει προηγούμενα artworks του γκρουπ) και τον Haasiophis των τρομερών Antediluvian. Ανίερες συμπράξεις, άπταιστο αποτέλεσμα. Προσκυνήστε τους!

30 May 2014

NAÐRA "Eitur" demo

Naðra 
Eitur demo
2014 | Vánagandr

Πιθανότατα αυτό είναι το καλύτερο demo που άκουσα φέτος. Κι αυτό γιατί χωρίς να πρωτοτυπεί μου δίνει λυσσαλέο και επικό black metal σε ίσες δόσεις. Επίσης η στυγνή του ατμόσφαιρα με κάνει να ξεχνάω τη γυαλισμένη παραγωγή-τσιχλόφουσκα της πλειοψηφίας του σήμερα.

16 May 2014

THANTIFAXATH "Sacred White Noise"

Thantifaxath 
Sacred White Noise
2014 | Dark Descent Records

Ένα από τα πιο αμφισβητίσιμα album που άκουσα φέτος. Όχι γιατί το αποτέλεσμα υστερεί σε δύναμη αλλά γιατί σε φάσεις ακούγεται τόσο επιτηδευμένο που δεν ξέρω αν του αφαιρεί πόντους αξίας. Όπως και να ‘χει το tech-ό,τι να ‘ναι είδος των Thantifaxath καταλήγει σοβαρά πειστικό αν το εξετάσεις χωρίς καμιά παρωπίδα.

09 May 2014

PROTOMARTYR "Under Color of Official Right"

Protomartyr 
Under Color of Official Right
2014 | Hardly Art

Το post-punk σε πρώτη μοίρα. Η μπάντα αυτή δημιουργεί έναν ουσιαστικό, μουσικά, δίσκο όπου τίποτα και όλα έχουν πρωτεύοντα ρόλο. Όλα τα τραγούδια είναι μικροί ύμνοι και ιδιαίτερα αυτά τα δίλεπτα έπη μέσα στα οποία μπλέκονται ο νεωτερισμός παρέα με τον Nick Cave.

03 May 2014

MAC DEMARCO "Salad Days"

Mac DeMarco
Salad Days
2014 | Captured Tracks

Mac DeMarco και Salad Days. Άλμπουμ-αδυναμία. Μικρές μελωδίες που ενώθηκαν για να σχηματίσουν ένα όμορφο ορχηστρικό παζλ καλοκαιρινής διάθεσης και ηλιόλουστης υφής. Ο τόνος νοσταλγίας φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα δίσκο με τίτλους όπως Blue Boy, Let Her Go και Goodbye Weekend. Τα χρώματα είναι vintage, τα παντελόνια blue jeans και οι μπλούζες ριγέ (στο οριζόντιο). Το μαλλί χρυσαφί, μπουκλέ και καπελάκι. Παπούτσια δεν υπάρχουν. Άλλωστε βόλτα στην παραλία είσαι…

02 May 2014

CLOUD NOTHINGS "Here and Nowhere Else"

Cloud Nothings
Here and Nowhere Else
2014 | Carpark, Wichita

Οι Cloud Nothings είναι μια μπάντα που έμαθα στο προηγούμενο άλμπουμ τους και που δεν μου άρεσαν καθόλου. Στο νέο Here and Nowhere Else δισκάκι τους έχουν μια πιο θετική διάθεση, ελαφρο-punk ύφους με όμορφες κιθάρες και εκτελέσεις. Τα νέα τραγούδια κυλούν ομαλά και αυτό κάνει τον δίσκο ιδιαίτερα ευχάριστο στην ακρόασή του. Η γνώμη μου δεν έχει αλλάξει και τόσο γι’ αυτούς και συνεχίζω να μην τους θεωρώ κάτι συνταρακτικό. Παρ’ όλα αυτά θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για τη σύνθεση του τραγουδιού της χρονιάς που διανύουμε με το άσμα που ακούει στο όνομα Pattern Walks. Πρόκειται για ένα περιπετειώδης τραγούδι που μπορεί να ξεχωριστεί από “τρία μέρη” με τα δύο τελευταία να έχουν μια τέλεια post-punk κατάληξη. Αν γράφανε αυστηρά τέτοια καλούδια θα ήταν μια από τις αγαπημένες μου μπάντες άνετα. Μόνο και μόνο γι’ αυτό αξίζει κανείς να ασχοληθεί μαζί τους.

30 April 2014

PLEBEIAN GRANDSTAND "Lowgazers"

Plebeian Grandstand 
Lowgazers
2014 | Throatruiner Records

Αν από τις πρώτες κιόλας νότες του Thrvst δεν ανατριχιάσεις, τότε έχεις χάσει κάθε νόημα της ακραίας μουσικής. Οι ΡΒ κάνουν ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ άλμα και ξερνάνε τις πιο συγκεχυμένες ιδέες των Deathspell Omega σε ένα avant-garde αριστούργημα που όμοιο του δύσκολα θα ξαναέχει.

07 April 2014

MINERVA SUPERDUTY s/t EP

Minerva Superduty

Minerva Superduty EP
2014 | Independent

Οι εναγώνιες μελωδίες των συντριπτικών Minerva Superduty είναι επιτέλους διαθέσιμες στα ακουστικά μας. Οι τύποι αυτοί συγκροτούν ένα ασυμβίβαστο ορχηστρικό κουαρτέτο που κάνει περατζάδα από μια πλειάδα ειδών. Πρόκειται για ένα αποστομωτικό act που εδρεύει στην Καλαμάτα και έχει βαλθεί να μπερδέψει τους πάντες. Το ομώνυμο ντεμπούτο τους είναι ακριβώς ότι θα ήθελα να ακούσω από αυτούς. Ένα πελώριο ηχητικό τερατούργημα που συγκρίνεται αναπόφευκτα με τους σπουδαίους Keelhaul, τους Throwers, την παλιά και καλή Relapse αλλά και την εκποιημένη Hydrahead. Eπίπονοι και επίμονοι ρυθμοί, ορισμένοι από μια εκτελεστική δεινότητα που θα αφήσει πολλούς με τα σαγόνια πεσμένα στο πάτωμα, τόνοι κάθυγροι με το πικρό αίσθημα εμμονικών leads και μια καταφώτεινη παραγωγή, πειθήνια μπρος στις προσταγές κάθε μουσικού μέρους. Έτσι και κυκλοφορήσουν ποτέ full-length όλοι μας (λογικά) θα ψάχνουμε αμήχανα τη θέση μας μπρος στα περίπλοκα vibes που διοχετεύουν με τελείως φυσικό τρόπο. Εξαιρετικοί από κάθε άποψη.

04 April 2014

THE MEN "Tomorrow's Hits"

The Men
Tomorrow's Hits
2014 | Sacred Bones Records

Τo Tomorrow’s Hits είναι άκρως πετυχημένο σαν τίτλος αν αναλογιστεί κανείς το οξύμωρο της φάσης του. Οι τύποι αυτοί το έχουν πάει τίγκα άλλου το θέμα. Πλέον βουτάνε στην ενέργεια των 50s και 60s και βγάζουν ένα άλμπουμ ανόθευτου rock n’ roll. Σε σχέση με τα δύο προηγούμενά τους, το ευχαριστήθηκα αρκετά στο σύνολό του. Αλλά ποσώς νομίζουν με ενδιαφέρουν πια μιας και οι θολές μέρες του Leave Home αριστουργήματος τους φαίνεται να έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όπως και η διάθεση ανάλογου πειραματισμού.