26 November 2011

ORANSSI PAZUZU "Kosmonument"

Oranssi Pazuzu
Kosmonument
2011 | Spinefarm Records

Το black metal είχε και έχει διάφορες εκφάνσεις, προοπτικές και δυναμικές στο σύνολο του. Μια από αυτές είναι το μπόλιασμα ψυχεδελικών στοιχείων μες στην όλη ακρότητα και τη βία. Ας πούμε οι μνημειώδεις Ved Buens Ende ήταν από τις πρώτες μπάντες που όρισαν ένα αρλεκίνικο, ιδιότροπο, μοναδικό και ψυχοτρόπο στυλ μες στον όλο κακό χαμό της μουσικής τους. Οι παρουσιαζόμενοι Oranssi Pazuzu έχουν μια διαφορετική ταυτότητα, μια ξεχωριστή νοοτροπία, όχι τόσο ως προς την προοδευτικότητα, αλλά ως προς το ηχητικό αποτέλεσμα. Θα έπαιρνα όρκο ότι χαιρετούν την κάποτε ένδοξη kraut rock σκηνή και κλέινουν ερωτικά το μάτι σε άλλα υποείδη του metal όπως είναι το doom. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Uusi Olento Nousee το οποίο αρχίζει με κάτι υπέροχες κιθάρες που ακούγονται σαν το βούισμα της μύγας και καταλήγει σε ένα υπέρβαρο, σάπιο και υπερ-heavy θέμα του θανατά. Ένα άλλο αγαπημένο μου τραγούδι από το δίσκο, το Loputon Tuntematon περιέχει ένα φανταστικό black metal riff πάνω από το οποίο σκάει μια ακόμα πιο φανταστική, θλιμμένη μελωδία. Όλα απογειώνονται. Η μουσική τους ανά φάσεις είναι επική στο μέγιστο βαθμό. Επική, εννοώντας την αυτοκρατορική διάθεση και το απόκοσμο feeling που μας χάρισαν μπάντες σαν τους Emperor του πρώτου άλμπουμ. Το ψυχρό mood επίσης είναι χαρακτηριστικό στοιχείο των ήχων τους. Εν συνοψία, το Kosmonument είναι ένας εκ των κορυφαίων δίσκων της προηγούμενης χρονιάς από μια σκηνή που (πλην εξαιρέσεων όπως Thergothon, Demilich, Demigod) συνήθιζα να βρίζω. Το χειρότερο είναι ότι μες στην ίδια χρονια μια επίσης Φινλανδική μπάντα κυκλοφόρησε έναν ακόμα καλύτερο δίσκο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που θα πούμε αργότερα.

04 November 2011

SEX CHURCH "Growing Over"

Sex Church
Growing Over
2011 | Load Records

Δεν είμαι βέβαιος αν το ala Pink Floyd εναρκτήριο εμβατήριο με προιδέασε σωστά στο τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Όμως η συνέχεια με τραγούδια όπως το Waking Up με κάνουν να πιστεύω πως εδώ έχουμε να κάνουμε με τους Joy Division της νέας χιλιετίας. Σταθείτε! Μην προτρέξετε καν να με κράξετε προτού τους ακούσετε. Η κατευθυνόμενη από μπάσο μουσική, ο τρόπος και η χροιά που εκφέρονται οι στίχοι. Κάπου κάπου ορκίζεσαι ότι ακούς και λίγο The Sound μέσα στα τραγούδια του Growing Over. Είναι γενικά το ύφος του δίσκου, βλέπεις, τέτοιο που τον κάνει τόσο μοναδικό. Το ευτυχές της υπόθεσης είναι πως οι Sex Church δεν έχουν ανάγκη να κοπιάρουν τα ένδοξα σχήματα του post punk κινήματος μιας και καταφέρνουν να συνεχίσουν από κει που σταμάτησε η δράση όλων αυτών των σχημάτων. Είναι ευκαιρία λοιπόν να ακούσετε μια νέα πρόταση στο είδος, δίχως να ανατρέξετε πίσω στους αγαπημένους σας καλλιτέχνες. Και πιστέψτε με, θα τους ευχαριστηθείτε όσο τίποτα. Εμένα προσωπικά ήδη με έχουν κερδίσει.